چکیده مقاله
صنعت حمل و نقل با چالش های متعددی از جمله کمبود منابع سوخت فسیلی، افزایش تقاضای انرژی و اثرات زیست محیطی ناشی از انتشار گازهای گلخانه ای مواجه است پیش بینی می شود که تا سال ۲۰۴۰، تقاضای سوخت در این صنعت تا ۳۸ درصد افزایش یابد که منجر به افزایش ۱۲ درصدی انتشار دی اکسید کربن CO۲ و سایر گازهای گلخانه ای خواهد شد برای پاسخ به این چالش ها، اهدافی مانند کاهش ۷۵ درصدی انتشار CO۲ به ازای هر واحد حمل و نقل و ۹۰ درصدی اکسید نیتروژن تا سال ۲۰۵۰ تعیین شده است برق رسانی سیستم های حمل و نقل اگرچه راه حلی کلیدی است اما با محدودیت هایی مانند چگالی انرژی پایین، باتری ها، وزن بالا و نگرانی های ایمنی مواجه است هیدروژن با انرژی ویژه ۳۳ ۳ کیلووات ساعت بر کیلوگرم و محتوای بدون کربن به عنوان یک سوخت جایگزین پایدار معرفی شده که می تواند ردپای کربن صنعت حمل و نقل را به طور قابل توجهی کاهش دهد این مقاله به بررسی پتانسیل هیدروژن به عنوان سوخت آینده در صنعت حمل و نقل، مزایا، چالش ها، روش های تولید، ذخیره سازی و چشم انداز اقتصادی و زیست محیطی آن می پردازد شکل ۱ مقایسه انرژی ویژه و چگالی انرژی حجمی سوخت های مختلف را نشان می دهد که برتری هیدروژن در انرژی ویژه را تایید می کند، اما چگالی انرژی حجمی پایین آن چالش هایی را در ذخیره سازی ایجاد می کند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�وش گفتار، محمد جواد و سلیمانی، مهدی،1404،هیدروژن سوخت آینده صنعت حمل و نقل،اولین کنفرانس بین المللی و هفتمین کنفرانس ملی مهندسی مکانیک، عمران و فناوری های پیشرفته،اسفراین
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین کنفرانس بین المللی و هفتمین کنفرانس ملی مهندسی مکانیک، عمران و فناوری های پیشرفته19 آبان 1404 · اسفراین