چکیده مقاله
هدف و زمینه: با توجه به موقعیت جغرافیایی استثنایی ایران و برخورداری از میانگین تابش خورشیدی بیش از ۲۲۰۰ کیلووات ساعت بر متر مربع در سال، توسعه انرژی خورشیدی به یک ضرورت راهبردی برای تامین امنیت انرژی، تحقق اهداف توسعه پایدار و مقابله با چالش های زیست محیطی تبدیل شده است این پژوهش با هدف تحلیل نقش سازه های نهادی در تسهیل گذار به انرژی خورشیدی و تاثیر این گذار بر ارتقای تاب آوری حکمرانی سبز در ایران انجام شده است روش کار: مطالعه حاضر با اتخاذ رویکردی کیفی و بهره گیری از روش تحلیل مضمون، داده های مورد نیاز را از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته با ۲۵ نفر از صاحب نظران، سیاست گذاران و فعالان بخش انرژی و نیز تحلیل اسناد سیاستی و قوانین بالادستی گردآوری کرده است یافته ها: یافته های تحقیق نشان می دهد که ناهماهنگی در سازه های نهادی موجود و ضعف قوانین حمایتی، مهم ترین موانع توسعه انرژی خورشیدی در ایران محسوب می شوند نتیجه گیری: این مطالعه استدلال می کند که گذار موفقیت آمیز به سمت انرژی خورشیدی مستلزم تحول نهادی در سه سطح است: سطح کلان بازتعریف قوانین و مقررات ، سطح میانی سازمان دهی مجدد نهادها و سازوکارهای هماهنگی و سطح خرد تغییر هنجارها و فرهنگ سازمانی پژوهش حاضر نتیجه می گیرد که در صورت ایجاد سازه های نهادی یکپارچه، انرژی خورشیدی می تواند به عنوان یک توانمندساز نهادی عمل نموده و از طریق پنج مکانیزم تقویت حاکمیت مشارکتی، ایجاد تنوع اقتصادی، افزایش انعطاف پذیری اکولوژیک، توسعه اختراعات فناورانه و ارتقای شفافیت، تاب آوری حکمرانی سبز را در ایران افزایش دهد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�هقانی تفتی، مائده و طالبی، محمد حسین،1404،تحلیل نقش ساختارها، قوانین و نهادها در گذار انرژی خورشیدی ایران و پیامدهای آن برای تاب آوری حکمرانی سبز،سومین کنفرانس و نمایشگاه ملی چالش های محیط زیستی: نقش صنعت، معدن و جامعه در گسترش حکمرانی سبز،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات سومین کنفرانس و نمایشگاه ملی چالش های محیط زیستی: نقش صنعت، معدن و جامعه در گسترش حکمرانی سبز19 آبان 1404 · تهران