چکیده مقاله
هدف و زمینه: در جهان معاصر، چالش هایی همچون تغییر اقلیم، کمبود منابع آب و بهره برداری بی رویه از طبیعت، نیاز به بازنگری در الگوهای توسعه را آشکار ساخته است در این میان، تجربه های تاریخی که بر پایه همزیستی انسان و محیط شکل گرفته اند، می توانند الهام بخش الگوهای نوین حکمرانی سبز باشند پژوهش حاضر با هدف بازخوانی تجربه تاریخی شوشتر، به عنوان نمونه ای شاخص از حکمرانی پایدار در مدیریت آب و سرزمین، انجام گرفته است این شهر با پیشینه ای چند هزارساله، از دوران ایلام تا امروز پیوسته زیست پذیر باقی مانده و نمونه ای از تعادل میان انسان، طبیعت و ساختار حکومتی را ارائه می دهد روش کار: پژوهش از نوع توصیفی–تحلیلی است و بر پایه مطالعات تاریخی، اسنادی و میدانی انجام شده است در مرحله نخست، معیارهای حکمرانی سبز و پایداری تطبیقی با استناد به منابع بین المللی از جمله استخراج گردید سپس این معیارها با شواهد تاریخی، کالبدی و اجتماعی شوشتر تطبیق داده شد تا ابعاد بومی مدیریت پایدار در این شهر شناسایی شود یافته ها: یافته ها نشان می دهد که نظام آبی شوشتر شامل بند میزان، نهر داریون، گرگر و مجموعه آسیاب ها، الگویی از مدیریت هوشمند آب و انرژی تجدیدپذیر است که با بهره گیری از مصالح بومی و دانش محلی ساخته شده است پیوند میان حاکمیت ساسانی، جامعه بومی و طبیعت، موجب شکل گیری نظامی تاب آور و خودپایدار شده است مقایسه با دوران معاصر نشان می دهد که ورود انرژی های فسیلی و سیاست های متمرکز، موجب گسست میان انسان و محیط و کاهش تاب آوری زیست محیطی شده است نتیجه گیری: تجربه تاریخی شوشتر بیانگر آن است که پایداری واقعی بر سه اصل عدالت در دسترسی به منابع، مشارکت مردم و احترام به ظرفیت سرزمین استوار است بازگشت به این اصول، می تواند الگویی موثر برای احیای تعادل اکولوژیکی و فرهنگی در شهرهای امروز ایران باشد
کلیدواژه‌ها
نویسندگان
علی جمشید
کارشناس آزمایشگاه، دانشکده مهندسی مکانیک، دانشگاه تربیت مدرس
شیوه ارجاع
�مشید، علی،1404،شوشتر، الگوی تاریخی حکمرانی سبز و پایداری تطبیقی در مدیریت سرزمین و آب،سومین کنفرانس و نمایشگاه ملی چالش های محیط زیستی: نقش صنعت، معدن و جامعه در گسترش حکمرانی سبز،تهران
ارائه‌شده در
مجموعه مقالات سومین کنفرانس و نمایشگاه ملی چالش های محیط زیستی: نقش صنعت، معدن و جامعه در گسترش حکمرانی سبز19 آبان 1404 · تهران