چکیده مقاله
هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه کیفیت زندگی و سازگاری زناشویی با خودتمایزیافتگی در زوجین مراجعه کننده به مراکز مشاوره و بهداشت روان شهر قزوین بود روش پژوهش حاضر ازنوع توصیفی همبستگی بود جامعه آماری پژوهش حاضر شامل زوجین مراجعه کننده به مراکز مشاوره و بهداشت روان شهر قزوین در سال ۱۴۰۱ بود که جهت زوج درمانی و مشکلات فردی به این مراکز مراجعه کرده بودند و با روش نمونه گیری تصادفی خوشهای تعداد ۲۰۰ نفر ۱۰۰ زوج که تمایل به شرکت در پژوهش داشتند به عنوان گروه نمونه انتخاب شدند و به پرسشنامه های خودمتمایزسازی، کیفیت زندگی و سازگاری زناشویی پاسخ دادند یافته های حاصل از تحلیل رگرسیون نشان داد که خودمتمایزسازی، میتواند ۰/۵۶ سازگاری زناشویی و ۰/۴۴ درصد کیفیت زندگی را پیشبینی کند درنتیجه میتوان گفت مشاوران و درمانگران خانواده برای حل مشکلات زناشویی و ارتقا کیفیت زندگی زوجین بهتر است به ارتقا خودتمایزیافتگی افراد توجه کنند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�لیمی، معصومه،1402،بررسی رابطه کیفیت زندگی و سازگاری زناشویی با خودتمایزیافتگی در زوجین شهر قزوین،نوزدهمین کنفرانس ملی روانشناسی، علوم اجتماعی و تربیتی،بابل
ارائهشده در
مجموعه مقالات نوزدهمین کنفرانس ملی روانشناسی، علوم اجتماعی و تربیتی28 اردیبهشت 1402 · بابل