چکیده مقاله
هدف پژوهش حاضر پیشبینی درماندگی روانشناختی بر اساس طرحواره های ذهنی ناسازگار اولیه و راهبردهای مقابلهای در زنان متاهل بود روش پژوهش حاضر از نوع توصیفی همبستگی میباشد جامعه آماری پژوهش حاضر شامل زنان مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر قزوین در سال ۱۴۰۱ بود که بر اساس جدول مورگان و نمونه گیری در دسترس تعداد ۲۰۰ نفر از زنان متاهل به صورت تصادفی به عنوان نمونه انتخاب شدند و به پرسشنامه های طرحواره های ناسازگار اولیه، درماندگی روانشناختی و راهبردهای مقابلهای پاسخ دادند یافته های حاصل از تحلیل رگرسیون نشان داد که طرحواره های ناسازگار اولیه میتواند ۰/۴۳ درماندگی روانشناختی را پیشبینی کند همچنین راهبرد مساله مدار میتواند ۰/۴۴ درماندگی روانشناختی را پیشبینی کند همچنین راهبرد هیجانمدار نیز میتواند ۰/۲۵ درماندگی روانشناختی را پیشبینی کند و راهبرد اجتنابی نیز میتواند۰/۴۹ درماندگی روانشناختی را پیشبینی کند با توجه به تایید فرضیه های پژوهش میتوان گفت در مشاوره خانواده و زوج درمانی به بررسی طرحواره های ناسازگار اولیه و راهبردهای مقابله ای زوجین باید توجه شود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�لیمی، معصومه،1402،پیشبینی درماندگی روانشناختی بر اساس طرحواره های ذهنی ناسازگار اولیه و راهبردهای مقابله ای در زنان متاهل،نوزدهمین کنفرانس ملی روانشناسی، علوم اجتماعی و تربیتی،بابل
ارائهشده در
مجموعه مقالات نوزدهمین کنفرانس ملی روانشناسی، علوم اجتماعی و تربیتی28 اردیبهشت 1402 · بابل