چکیده مقاله
اعتیاد به مواد مخدر به عنوان یکی از بحران های اجتماعی و بهداشتی، تاثیرات مخربی بر افراد و جامعه دارد درمان های نگهدارنده با استفاده از آگونیست ها، از جمله موثرترین راهکارهای مقابله با اعتیاد به مواد افیونی به شمار می روند این روش ها با به کارگیری داروهایی نظیر متادون و بوپرنورفین، به جایگزینی مصرف غیرقانونی مواد با داروهای کنترل شده می پردازند و از این طریق علائم ترک و هوس مصرف مواد را کاهش می دهند آگونیست ها با اتصال به گیرنده های مواد مخدر در مغز، ضمن جلوگیری از بروز علائم شدید ترک، به تثبیت وضعیت جسمی و روانی بیمار کمک می کنند و از بروز نوسانات روانی و عود اعتیاد جلوگیری می کنند این رویکرد درمانی علاوه بر بهبود وضعیت جسمانی، باعث افزایش کیفیت زندگی، کاهش رفتارهای پرخطر مانند استفاده از سوزن های مشترک و کاهش احتمال ابتلا به بیماری عفقونی همچون HIV و هپاتیت C می شود درمان های نگهدارنده نه تنها مرگ و میر ناشی از مصرف بیش از حد را به طور قابل توجهی کاهش می دهند، بلکه باعث بهبود نتایج بلندمدت در بیماران نیز می شود همچنین، ترکیب این درمان ها با مشاوره های روان شناختی و حمایت های اجتماعی می تواند تاثیرات مثبت آن را افزایش دهد با این حال، چالش هایی مانند استیگما انگ اجتماعی و محدودیت دسترسی به درمان، همچنان موانع مهمی در مسیر موفقیت این روش ها به شمار می روند از دیگر مشکلات این روش ها می توان به پتانسیل سوءمصرف داروها و نیاز به مصرف طولتنی مدت آن ها اشاره کرد در مقایسه بین داروهای مختلف، متادون به عنوان یک آگونیست کامل، اثربخشی بالایی در کنترل اعتیاد دارد، اما نیاز به نظارت دقیق و مداوم دارد بوپرنورفین به عنوان یک آگونیست جزئی با ایمنی بالاتر و امکان تجویز آسان تر، به ویژه برای بیمارانی با اعتیاد خفیف تر توصیه می شود در نهایت، درمان های نگهدارنده با آگونیست ها به عنوان یک راهکار بلندمدت و موثر، فرصت مناسبی برای کنترل اعتیاد، بهبود کیفیت زندگی و بازگشت افراد به جامعه فراهم می کنند موفقیت این درمان ها وابسته به مدیریت دقیق، حمایت های اجتماعی و روان شناختی است و با توجه به تحولات اخیر، این روش ها همچنان به عنوان یکی از ستون های اصلی در مدیریت اعتیاد به مواد مخدر محسوب می شوند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
لطیفی پور، مسعود،1403،مروری بر درمان اعتیاد به روش نگهدارنده با استفاده از آگونیست ها،بیست و چهارمین کنفرانس ملی روانشناسی علوم تربیتی و اجتماعی،بابل
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و چهارمین کنفرانس ملی روانشناسی علوم تربیتی و اجتماعی26 مهر 1403 · بابل