چکیده مقاله
آموزش و پرورش یکی از بنیادی ترین ارکان توسعه پایدار در هر جامعه است و کیفیت آن نقش تعیین کننده ای در رشد فردی و اجتماعی دانش آموزان دارد در ایران، تفاوت های قابل توجهی میان نظام آموزشی در مناطق شهری و روستایی وجود دارد مدارس شهری به طور معمول از امکانات آموزشی گسترده تری نظیر آزمایشگاه ها، کتابخانه ها، تجهیزات فناوری و معلمان متخصص برخوردار هستند این شرایط، فرصت های یادگیری متنوع تری را در اختیار دانش آموزان شهری قرار می دهد و زمینه رشد علمی، فرهنگی و اجتماعی آنان را فراهم می سازد در مقابل، مدارس روستایی غالبا با چالش هایی همچون کمبود امکانات و منابع آموزشی، حضور معلمان چندپایه، تراکم پایین دانش آموزی و محدودیت دسترسی به آموزش های تکمیلی مواجه اند این نابرابری ها می تواند منجر به کاهش کیفیت یادگیری، افت تحصیلی، افزایش نرخ ترک تحصیل و تعمیق شکاف آموزشی بین شهر و روستا شود با این حال، آموزش در مناطق روستایی تنها با محدودیت تعریف نمی شود و فرصت هایی ویژه نیز در آن نهفته است ارتباط نزدیک تر میان معلمان، دانش آموزان و خانواده ها، ظرفیت های بومی و فرهنگی در جهت تقویت هویت محلی، و امکان پیاده سازی شیوه های خلاقانه در کلاس های کوچک تر از جمله مزایای بالقوه آموزش در این مناطق محسوب می شوند افزون بر این، بهره گیری از فناوری های نوین به ویژه آموزش از راه دور و سامانه های هوشمند، می تواند تا حد زیادی شکاف موجود را کاهش دهد این مقاله با هدف بررسی تفاوت های آموزشی میان مدارس شهری و روستایی ایران، ضمن تحلیل فرصت ها و چالش های موجود، بر اهمیت سیاست گذاری های هدفمند، سرمایه گذاری در زیرساخت های آموزشی، تربیت معلمان متخصص برای مناطق محروم و توسعه آموزش دیجیتال تاکید می کند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�وش آبی، مهین،1404،بررسی تفاوت های آموزشی میان مدارس شهری و روستایی ایران: تحلیل چالش ها و شناسایی فرصت های توسعه،بیست و هفتمین کنفرانس ملی روانشناسی علوم تربیتی و اجتماعی،بابل
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و هفتمین کنفرانس ملی روانشناسی علوم تربیتی و اجتماعی26 تیر 1404 · بابل