چکیده مقاله
هدف: هدف این مقاله بررسی پدیده فراگیر نقص تمرکز و حواس پرتی در عصر دیجیتال، واکاوی دلایل عصب شناختی و روان شناختی پشت آن، و در نهایت ارائه راهکارهای عملی و مبتنی بر شواهد برای بهبود عملکرد شناختی و بازیابی توان تمرکز است روش شناسی: این مطالعه یک مقاله مروری روایتی است یافته های آن با مرور و تلفیق پژوهش های منتشر شده در بازه زمانی ۲۰۰۸ تا ۲۰۲۴ در پایگاه های داده معتبری همچون PubMed، Scopus، و Google Scholar و نیز با استناد به کتب مرجع در حوزه علوم اعصاب شناختی و روانشناسی به دست آمده است یافته ها: مرور منابع نشان می دهد که ساختار مغز انسان پیش مغز برای تمرکز عمیق طراحی شده، اما با محیط دیجیتال مدرن که مبتنی بر وقفه و پاداش های سریع است، سازگاری ندارد پدیده هایی نظیر «چندوظیفگی رسانه ای» منجر به تضعیف کنترل مهاری و ایجاد «پردازش پراکنده توجه» می شود همچنین، صرف حضور فیزیکی گوشی هوشمند به دلیل «کشش مغناطیسی» باعث کاهش ظرفیت شناختی در دسترس نشت شناختی می گردد از سوی دیگر، هر بار قطع شدن یک کار، به طور میانگین ۲۳ دقیقه زمان برای بازگشت به حالت تمرکز اولیه نیاز دارد نتیجه گیری و راهکارها: اگرچه عصر دیجیتال چالش های جدی برای تمرکز ایجاد کرده است، اما با درک مکانیسم های علمی آن نوروپلاستیسیته و محدودیت توجه می توان این روند را معکوس کرد راهکارهای عملی شامل دو دسته کلی هستند: ۱ راهکارهای محیطی/دیجیتال: مانند خاموش کردن نوتیفیکیشن ها، حذف تلفن همراه از محیط کار، و استفاده از مسدودکننده های وبسایت ۲ راهکارهای شناختی/رفتاری: مانند تمرین «کار عمیق»، تک وظیفگی، مدیتیشن، و تعیین مرزهای زمانی مشخص برای استفاده از فناوری
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�توده، معصومه و رحمن پور، فاطمه و کاظمی، فاطمه،1404،بررسی نقص تمرکز و حواس پرتی در عصر دیجیتال،بیست و هفتمین کنفرانس ملی روانشناسی علوم تربیتی و اجتماعی،بابل
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و هفتمین کنفرانس ملی روانشناسی علوم تربیتی و اجتماعی26 تیر 1404 · بابل