چکیده مقاله
این پژوهش با هدف بررسی جامعه پذیری و مسئولیت پذیری دانش آموزان از دیدگاه نهج البلاغه انجام شد تا روش های تربیتی، موانع، و راهکارهای تقویت این ویژگی ها را شناسایی کند روش تحقیق مروری با رویکرد تحلیل محتوای کیفی بود و منابع شامل متن نهج البلاغه، تفاسیر معتبر، مقالات، و کتاب ها در بازه زمانی ۱۳۷۹ تا ۱۴۰۴ فارسی و ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۵ خارجی از پایگاه های نورمگز، مگیران، اسکوپوس، و گوگل اسکولار جمع آوری شدند معیار انتخاب منابع، ارتباط با موضوع، اعتبار علمی، و ارائه یافته های نظری یا تجربی بود یافته ها نشان دادند که نهج البلاغه از طریق تعاملات اخلاقی، مانند عدالت و احسان، و آموزش خودکنترلی، جامعه پذیری و مسئولیت پذیری را تقویت می کند موانعی نظیر کمبود آموزش معلمان، تاثیرات منفی رسانه های دیجیتال، نگرش های سنتی، و ضعف محتوای کتب درسی شناسایی شدند راهکارها شامل طراحی برنامه های آموزشی برای معلمان، غنی سازی کتب درسی با مفاهیم نهج البلاغه، الگوسازی رفتارهای اخلاقی، و ایجاد محیط های تربیتی هماهنگ با ارزش های دینی است نتیجه گیری کلی پژوهش بر ضرورت تلفیق تعالیم نهج البلاغه در نظام آموزشی تاکید دارد تا با رفع موانع و اجرای راهکارهای پیشنهادی، جامعه پذیری و مسئولیت پذیری دانش آموزان ارتقا یابد این یافته ها برای سیاست گذاران و معلمان ایران راهنمایی عملی ارائه می دهند تا نسلی متعهد و مشارکت جو تربیت کنند و رفتارهای اجتماعی و اخلاقی دانش آموزان را بهبود بخشند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ضائی، اسماعیل و مجیدی، رسول و تیموری نادر، هادی و صفری، سپیده،1404،جامعه پذیری ومسئولیت پذیری دانش آموزان ازدیدگاه نهج البلاغه،بیست و هفتمین کنفرانس ملی روانشناسی علوم تربیتی و اجتماعی،بابل
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و هفتمین کنفرانس ملی روانشناسی علوم تربیتی و اجتماعی26 تیر 1404 · بابل