چکیده مقاله
این مقاله به بررسی نقش هوش مصنوعی AI در برنامه ریزی راهبردی در مدیریت مدرسه می پردازد و از روش تحقیق کتابخانه ای بهره می گیرد در بخش مقدمه، به ادغام روزافزون هوش مصنوعی در رهبری آموزشی اشاره شده و اهمیت آن در ارتقاء تصمیم گیری، تخصیص منابع و نوآوری نهادی تبیین گردیده است بنیان های نظری پژوهش از نظریه سیستم های اجتماعی فنی و مدل های تصمیم گیری برگرفته شده و مرور ادبیات، یافته های پژوهشی سال های ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۵ را در زمینه کاربرد هوش مصنوعی در آموزش پیش دبستان تا متوسطه دوم تلفیق می نماید مطالعه سه حوزه فرصت کلیدی را شناسایی کرده است: بهبود بهره وری اداری، ارتقاء برنامه ریزی پیش بینی کننده از طریق تحلیل داده، و تسهیل ارتباط با ذی نفعان با این حال، چالش های مهمی همچون سوگیری الگوریتمی، نگرانی های مربوط به امنیت داده، نابرابری های زیرساختی، و نبود چارچوب های حکمرانی جامع همچنان پابرجاست یافته ها نشان می دهد که پذیرش هوش مصنوعی می تواند بار کاری اداری را کاهش داده و از تصمیمات راهبردی پشتیبانی کند، مشروط بر آن که با زیرساخت عادلانه، استانداردهای اخلاقی و آموزش کارکنان همراه شود در نتیجه گیری، به ماهیت دوگانه هوش مصنوعی به عنوان هم فرصت و هم مخل اشاره شده و توصیه هایی هدفمند برای سیاست گذاران، مدیران مدارس و پژوهشگران ارائه می گردد تا در مسیر ادغام مسئولانه هوش مصنوعی در آموزش گام بردارند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�سینی آقابیگلو، توحید و پرمراد، فاطمه،1404،هوش مصنوعی و برنامه ریزی راهبردی در مدیریت مدرسه: فرصت ها و چالش ها،بیست و هفتمین کنفرانس ملی روانشناسی علوم تربیتی و اجتماعی،بابل
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و هفتمین کنفرانس ملی روانشناسی علوم تربیتی و اجتماعی26 تیر 1404 · بابل