کاربرد الگوریتم های تکاملی چند هدفه برای بهینه سازی میزان دوز در روش براکی تراپی با مدل فازی برای درمان سرطان پروستات

چکیده مقاله

مسائل برنامه ریزی درمان براکی تراپی BT۱ با میزان دز بالا HDR۲ ، شامل تعیین برنامه حرکتی یک منبع تابشی است به گونه ای که حجم های هدف به طور مناسب با دوز کافی پوشش داده شوند، در حالی که اندامهای در معرض خطر OAR۳ اشعه فراتر از آستانه قابل قبول بالینی دریافت نکنند در این مقاله، یک مدل بهینه سازی دو هدفی فازی مطرح شده است که به طور مستقیم، طبیعت چند بعدی مسئله برنامه ریزی درمان BT را در دو هدف خلاصه می کند بنابراین فرایند تصمیم گیری برنامه ریزان درمان را هنگام ایجاد یک برنامه قابل قبول از نظر بالینی، ساده تر می کند در این مقاله از چهار الگوریتم تکاملی چند هدفه MOEA۴ قدرتمند، الگوریتم های NSGA۵ II، PESA۶ II، SPEA۷ II و الگوریتم تکاملی چند هدفه NRGA۸ استفاده شده است این الگوریتم ها به جای ارائه ی تنها یک پاسخ بهینه، مجموعه ای از پاسخ های بهینه پارتو ایجاد می کنند که هیچ کدام بر دیگری برتری ندارند ولی نتایج بهتری در مقایسه با دیگر روشها بهینه سازی دارند نتایج حاصل نشان می دهند که الگوریتم NSGA II ،هم به لحاظ کیفیت جوابها و هم به لحاظ حفظ تنوع در جوابها، بهترین نوع الگوریتم MOEA برای مسئله براکی تراپی بوده که از وابستگی بین متغیرهای تصمیم گیری برای حل کارآمد آن بهره می برد این نتایج بیانگر امیدبخش بودن عملکرد این الگوریتم در کوتاه کردن دوره درمان و افزایش دقت برنامه براکی تراپی می باشد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

محمدمهدی نجف آبادی

استادیار، گروه ریاضی، دانشگاه پیام نور، صندوق پستی۴۶۹۷ ۱۹۳۹۵تهران ایران

فهیمه سلطانیان

دانشیار، گروه ریاضی، دانشگاه پیام نور، صندوق پستی۴۶۹۷ ۱۹۳۹۵تهران ایران

حبیبه نظیف

دانشیار، گروه ریاضی، دانشگاه پیام نور، صندوق پستی۴۶۹۷ ۱۹۳۹۵تهران ایران

نجف آبادی، محمدمهدی و سلطانیان، فهیمه و نظیف، حبیبه،1402،کاربرد الگوریتم های تکاملی چند هدفه برای بهینه سازی میزان دوز در روش براکی تراپی با مدل فازی برای درمان سرطان پروستات،پنجمین کنفرانس بین المللی محاسبات نرم،رودسر

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات پنجمین کنفرانس بین المللی محاسبات نرم16 اسفند 1402 · رودسر