پیش بینی میزان گرایش به خودکشی بر اساس سبک های تصمیم گیری و راهبردهای مقابله مذهبی در دانشجویان پسر

چکیده مقاله

این پژوهش به صورت همبستگی بین ۲۲۵ نفر از دانشجویان پسر دانشگاه آزاد گچساران به شیوه نمونه گیری تصادفی انجام شد ابزارهای جمع آوری اطلاعات شامل پرسشنامه های گرایش به خودکشی مهرابی، ۱۳۸۹ ، سبک های تصمیم گیری عمومی اسکات و بروس، ۱۹۹۵ و راهبردهای مقابله مذهبی پارگامنت و همکاران ۲۰۰۰ بودند همچنین داده ها به وسیله ماتریس همبستگی پیرسون و رگرسیون همزمان و گام به گام بررسی تحلیل شدند نتایج این تحقیق نشان داد از یک سو، بین سبک های تصمیم گیری عقلایی و شهودی با گرایش به خودکشی، رابطه منفی معنادار اما بین سبک اجتنابی و آنی با گرایش به خودکشی، رابطه مثبت معنادار وجود دارد و بین سبک تصمیم گیری وابسته با گرایش به خودکشی، رابطه معنادار مشاهده نگردید از سوی دیگر، بین راهبرد مقابله مذهبی مثبت با گرایش به خودکشی، رابطه منفی و معنادار بود اما بین راهبرد مقابله مذهبی منفی با گرایش به خودکشی، رابطه معنادار نبود همچنین از بین سبک های تصمیم گیری، سبک های شهودی، اجتنابی و آنی و از بین راهبردهای مقابله مذهبی، راهبرد مقابله مذهبی مثبت، میزان گرایش به خودکشی را پیش بینی نمود بنابراین با آموزش مهارت تصمیم گیری موثر و تقویت راهبردهای مقابله مذهبی مثبت در دانشجویان می توان میزان گرایش به خودکشی را در آنها کاهش داد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

توران علیزاده دمیه

هیات علمی دانشگاه فرهنگیان یاسوج راهنمایی پردیس کوثر

فوژان علیزاده دمیه

دبیر آموزش وپرورش شهرستان گچساران

پوران علیزاده دمیه

دبیر آموزش وپرورش شهرستان گچساران

سحر کارگری

آموزش و برورش شهرستان گچساران

�لیزاده دمیه، توران و علیزاده دمیه، فوژان و علیزاده دمیه، پوران و کارگری، سحر،1401،پیش بینی میزان گرایش به خودکشی بر اساس سبک های تصمیم گیری و راهبردهای مقابله مذهبی در دانشجویان پسر،هفتمین همایش بین المللی مدیریت، روانشناسی و علوم انسانی با رویکرد توسعه پایدار،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات هفتمین همایش بین المللی مدیریت، روانشناسی و علوم انسانی با رویکرد توسعه پایدار25 اسفند 1401 · تهران