چکیده مقاله
نیاز به سامانه های هوشمند در تمام حوزه ها از جمله مهندسی مشهود است از طرفی تعداد مسائلی که هنوز پاسخ مناسبی به آنها داده نشده و یا نیازمند بهبود پاسخ های قبلی هستند نیز بسیار زیاد است همچنین قابلیت های سامانه های زیستی به خصوص مغز، انکار ناپذیر است تاجایی که سامانه ای مهندسی فعلی، هنوز راه طولانی برای رسیدن به حتی بخشی از این توانایی ها را پیش رو دارند لذا اگر قرار باشد علم در حوزه مهندسی روند رشد سریع تری داشته باشد و از طرفی، سامانه های هوشمند مصنوعی فعلی توانایی های بیشتری را در حل مسائل ارائه دهند، باید از به دام افتادن آنها در عصر یخبندان علمی دیگری جلوگیری کرد یکی از راه هایی که می تواند چاره ای برای این مهم باشد، مطالعه در حوزه علوم شناختی برای الهام گرفتن از قابلیت های سامانه اهی زیستی و مدل سازی آنها در سامانه اهی هوشمند مصنوعی است از این رو در این مقاله، به بررسی مفهوم علوم شناختی و نحوه تعامل آن با علوم مهندسی در ساخت سامانه های هوشمند، پرداخته خواهد شد متعاقباً با بررسی پردازنده اهی شناختی در قالب روش های یادگیری ژرف، مسیر تعامل علوم شناختی و هوش مصنوعی را جهت دهی خواهیم کرد
نویسندگان
شیوه ارجاع
فکری، پدرام و ستوده، پیمان و صفوی، سیدعلی اکبر،1394،علوم شناختی راهگشای افقی نو در طراحی و ساخت نسل جدیدی از سامانه های مهندسی،اولین کنفرانس بین المللی و چهارمین کنفرانس ملی آموزش مهندسی (با تکیه بر فن آوری های نوین یادگیری)،شیراز
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین کنفرانس بین المللی و چهارمین کنفرانس ملی آموزش مهندسی (با تکیه بر فن آوری های نوین یادگیری)19 آبان 1394 · شیراز