چکیده مقاله
امروزه موضوع احیای بافت مرکزی شهرها و توسعه پایدار آن،بهصورت مسئلهای مهم در برنامهریزی شهری درآمده است با شروع انقلاب صنعتی،اختراع اتومبیل و گسترش شهرها،بهتدریج اولویت دادن به نقشعابر پیاده و فضاهای پیاده محور در شهرها و فضاهای شهری کمرنگ شده و از کیفیت فضایی عرصههای عمومی شهر،فضاهای باز شهری و پیاده راهها کاسته شده است،عرصههایی که خود بهعنوان بستر وخاستگاه،نقش محوری در ارتقای سطح تماسها ،ارتباطات و تعاملات اجتماعی بین شهروندان ایفا میکنند شهر خوی بهعنوان دومین شهر آذربایجان غربی از این قاعده مستثنی نبوده و غلبه فضاهای سواره بر مسیرهایپیاده ،عرصه را بر حضور شهروندان در فضاهای پیادهی فضاهای شهری تنگ نموده است ،مطالعه حاضر به بررسی تأثیر پیاده راهسازی خیابان امام شهر خوی با توجه به قطب تاریخی بودن بافت مرکزی و تردد بالای حجم عابر پیاده در این مسیر در راستای جنبش پیاده گستری در این محور میپردازد روش پژوهش در این مطالعه به دو روش کتابخانهای و مطالعات میدانی صورت گرفته است و در ادامه از مدل SWOT بهمنظور شناسایی نقاط قوت و ضعف داخلی ،فرصتها و تهدیدهای خارجی استفادهشده است و درنهایت به ارائه راهکارها و استراتژیهای اجرایی در جهت افزایش فضای پیاده این محور پرداختهشده است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�یدرضایی، میرحسن و توحید نیا، علی و تیزپازنیاری، محبوب و شکورزاده، صبا،1394،بررسی و تحلیل لزوم ارتقای فضاهای پیاده در جهت احیای بافت مرکزی شهرها مطالعه موردی: خیابان امام شهر خوی،هفتمین کنفرانس ملی برنامه ریزی و مدیریت شهری با تاکید بر راهبردهای توسعه شهری،مشهد
ارائهشده در
مجموعه مقالات هفتمین کنفرانس ملی برنامه ریزی و مدیریت شهری با تاکید بر راهبردهای توسعه شهری20 آبان 1394 · مشهد