چکیده مقاله
فضای سبز شهری ازجمله عناصر مهم شهری هست، که نهتنها به دلیل اهمیت تفریحی مورد توجه است، بلکه به دلیل نقشی که در حفظ و تعادل محیط زیست شهر ایفا میکند، ارزشمند است با توجه به اهمیت این فضایشهری، تحلیل چگونگی توسعه آن در سالهای گذشته و آتی، نقش مهمی در شناسایی نقاط قوت و ضعف و به طور کلی گرایشهای موجود و در نتیجه مدیریت فرصتهای توسعهای در هر یک از مناطق ایفا مینماید بر این اساس اصلیترین سؤال مطرح این است که، فضاهای سبز عمومی در مناطق شهری مختلف چگونه توسعه یافتهاند و توسعه آنها در صورت ادامه روند موجود چگونه خواهد بود؟ رویکرد پژوهشی این مطالعهبهکارگیری تئوری منطق فازی است و دادههای پژوهشی تحقیق حاضر از طریق مطالعه اسنادی، پرسشنامه و مصاحبه نیمه ساختار یافته با کارشناسان برنامه ریزی و فضای سبز شهری گردآوری شده است نتایج تحقیقحاکی از سطوح متفاوت توسعه فضای سبز در مناطق مختلف با توجه به موقعیت مکانی، شرایط محیطی کالبدی این مناطق و شیوه های مدیریتی در ده سال اخیر میباشد به این ترتیب که افزایش سطوح متعلق به فضای سبز عمومی پارکها و نیز برخورداری از موقعیت مکانی مناسب، پیوندی ناگسستنی میان عوامل مختلف رشد و توسعه کاربری مذکور به وجود آورده و موجب تقویت آن در مناطق مختلف شهر گردیده است همچنین شبیهسازی و تحلیلهای راهبردی مناطق کمتر توسعهیافته به لحاظ فضای سبز عمومی، نشان میدهد که به عنوان مثال چنانچه مساحت فضای سبز منطقه 7 به بیش از 03 % و 54 % افزایش یابد، منطقه 7 به ترتیب به عنوان منطقه نسبتاً توسعهیافته و منطقه قطعاً توسعهیافته قابل تشخیص خواهد بود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
پاک فطرت، علیرضا و شریعتی، سمانه السادات و ظریفیان مهر، عبدالحسین و امینی، علی،1394،تحلیل میزان توسعهیافتگی فضای سبز عمومی شهر شیراز با تکنیک مجموعههای فازی،هفتمین کنفرانس ملی برنامه ریزی و مدیریت شهری با تاکید بر راهبردهای توسعه شهری،مشهد
ارائهشده در
مجموعه مقالات هفتمین کنفرانس ملی برنامه ریزی و مدیریت شهری با تاکید بر راهبردهای توسعه شهری20 آبان 1394 · مشهد