چکیده مقاله
کلانشهر مشهد پس از تهران دومین کلانشهر ایران محسوب میشود این کلانشهر به علت داشتن جایگاه مذهبی سالانه جمعیت بالای زائران را پذیراست وجود جاذبهها در این کلانشهر باعث میگردد جمعیت بالای مهاجرین به این کلانشهروارد شوند به همین دلیل مشهد رشد و توسعهی بسیار سریع را تجربه میکند رشد و توسعهی سریع بدون توجه به توان محیطی سبب از بین رفتن اراضی مرغوب و حاصلخیز کشاورزی، آلودگی هوا، آب و خاک و تخریب و نابودی منابع طبیعی و محیطزیست میشود در این پژوهش سعی شده است با استفاده از شاخصهای محیطزیستی از جمله توپوگرافی شیب، جهت، ارتفاع ، کاربری اراضی، پوشش گیاهی، فاصله از چاهها و مخاطرات محیطی فرسایش وگسل به همراه روشهای تصمیمگیری چندمعیاره وGIS سلولی به تعیین مناطق مناسب به منظور توسعهی کلانشهر مشهد در مناطق 13 گانهی شهرداری پرداخته شود نتایج این تحقیق نشان داد که مناطق ثامن، یک، یازده و ده میتوانند در اولویت برنامهریزی به منظور توسعهی شهر قرار گیرند
کلیدواژه‌ها
نویسندگان
راحیل کاویان آهنگر
دانشجوی ارشد مهندسی محیطزیست گرایش ارزیابی و آمایش سرزمین
سیدسعیدرضا احمدی زاده
دانشیار گروه محیطزیست، دانشگاه بیرجند
عادل سپهر
استادیار ژئومورفولوژی، دانشگاه فردوسی مشهد
شیوه ارجاع
کاویان آهنگر، راحیل و احمدی زاده، سیدسعیدرضا و سپهر، عادل،1394،مکانیابی بهینهی توسعهی شهری با رویکرد شاخصهای محیطی و استفاده از روشهای تصمیمگیری چندمعیاره مطالعهی موردی: کلانشهر مشهد،هفتمین کنفرانس ملی برنامه ریزی و مدیریت شهری با تاکید بر راهبردهای توسعه شهری،مشهد
ارائه‌شده در
مجموعه مقالات هفتمین کنفرانس ملی برنامه ریزی و مدیریت شهری با تاکید بر راهبردهای توسعه شهری20 آبان 1394 · مشهد