چکیده مقاله
تحولات گسترده ی فناوری، اقتصاد و فرهنگ در دهه های اخیر، معماری معاصر را در جوامع تاریخی و فرهنگی غنی چون ایران با گسست از بستر فرهنگی و بحران هویت روبه رو کرده است با این حال، معماری بومی به عنوان یکی از اصلی ترین جلوه های هویت سرزمینی، بار دیگر مورد توجه نظریه پردازان و طراحان قرار گرفته است آنچه اهمیت دارد، بازآفرینی سنت در قالبی معاصر برای پیوند دوباره ی «روح مکان» و «روح زمانه» است این پژوهش با هدف بازتعریف مفهوم «معماری بومی معاصر» در ایران، به بررسی اقامتگاه «ماجرا» در جزیره ی هرمز به عنوان نمونه ای از معماری تفسیری و نوآورانه می پردازد روش تحقیق بر پایه ی تحلیل تفسیری و تطبیقی است و چارچوب نظری آن از آراء متفکرانی چون نوربرگ شولتز در مفهوم «روح مکان»، راپاپورت در نظریه ی «فرم و فرهنگ»، و اردلان و بختیار در «حس وحدت» الهام گرفته است در این مقاله، با تحلیل مولفه های طبیعت، مکان، زمان، ساخت گرایی و هویت در اقامتگاه ماجرا، چگونگی تجلی روح زمانه در بستری بومی بررسی می شود نتایج بیانگر الگویی نو از بومی گرایی بر پایه ی مصالح و فرهنگ محلی است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�کریان بورخیلی، فاطمه،1404،معماری بومی معاصر به مثابه تجلی روح زمانه؛ مطالعه ی موردی اقامتگاه ماجرا در جزیره ی هرمز،سومین کنفرانس و نمایشگاه ملی چالش های محیط زیستی: نقش صنعت، معدن و جامعه در گسترش حکمرانی سبز،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات سومین کنفرانس و نمایشگاه ملی چالش های محیط زیستی: نقش صنعت، معدن و جامعه در گسترش حکمرانی سبز19 آبان 1404 · تهران