چکیده مقاله
یکی از رویکردها و پارادایمهای اصلی در برنامه درسی پارادایم پرکتیکال عملی است این پارادایم که با نام عمل فکورانه نیز شناخته می شود، در اوایل دهه 1970 میلادی توسط شوآب مطرح شد شوآب ضمن انتقاد از وضع موجود در برنامه درسی معتقد بود که صاحب نظران این حوزه نیازمند درک عملی از فعالیت های برنامه درسی هستند بنابراین او ماهیت مسائل برنامه درسی را عملی میدانست و معتقد به به کارگیری روش عملی پرکتیکال در برنامه درسی بود موضوع پژوهش حاضر بررسی مبانی فلسفی پارادایم پرکتیکال شوآب در برنامه ریزی درسی می باشد در این راستا ضمن اشاره به خاستگاه اصلی و مکتب فلسفی زیربنایی این پارادایم، مبانی فلسفی این پارادایم که شامل: مبانی هستی شناسی، مبانی انسان شناسی، مبانی معرفت شناسی و مبانی ارزش شناسی است، مورد تفسیر و تحلیل قرار می گیرد
کلیدواژهها
نویسندگان
ابراهیم محمدجانی
دانشجوی دکتری مطالعات برنامه درسی دانشگاه علامه طباطبائی و دبیر رسمی اداره آموزش و پرورش منطقه سرچهان، تهران
شیوه ارجاع
محمدجانی، ابراهیم،1398،مبانی فلسفی پارادایم پرکتیکال شوآب در برنامه ریزی درسی،پنجمین همایش بین المللی مدیریت،روانشناسی و علوم انسانی با رویکرد توسعه پایدار،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات پنجمین همایش بین المللی مدیریت،روانشناسی و علوم انسانی با رویکرد توسعه پایدار21 شهریور 1398 · تهران