رابطه طرحواره های ناسازگار اولیه با تمایزیافتگی خود و استرس ادراک شده در دانشجویان دارای نشانگان آسیب عاطفی

چکیده مقاله

زمینه و هدف: نشانگان آسیب عاطفی مجموعه علایمی هستند که پس از فروپاشی یک رابطه رمانتیک بروز میکنند و عملکرد فرد را در زمینه های متعدد مختل میسازند این پژوهش با هدف بررسی رابطه طرحواره های ناسازگار اولیه با تمایزیافتگیخود و استرس ادراک شده در دانشجویان دارای نشانگان آسیب عاطفی انجام شد روش بررسی: این مطالعه توصیفی از نوع همبستگی و معادله پیشبین بود جامعه پژوهش شامل تمامی دانشجویان دارای نشانگان آسیب عاطفی دانشگاه آزاد اسلامی واحد رشت در سال۱۴۰۰بود نمونهای به حجم ۲۲۹ نفر با توجه به فرمول کوکران با d= ۰/۰۶ و بهشیوه نمونهگیری دردسترس تعیین گردید ابزارهای مورداستفاده عبارت بودند از: مقیاس ضربه عشق راس ۱۹۹۹ ، پرسشنامه طرحواره های ناسازگار اولیه یانگ ۱۹۹۸ ، پرسشنامه تمایزیافتگیخود اسکورن ۱۹۹۸ و پرسشنامه استرس ادراکشده کوهن و همکاران ۱۹۸۳ یافته ها: نتایج نشان داد بین نمره کل طرحواره های ناسازگار اولیه با نمره کل تمایزیافتگی خود P

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

سیده مریم موسوی

استادیار،دکتری روانشناسی سلامت، گروه پرستاری و مامایی، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران

مریم وقاری

کارشناس ارشد روانشناسی، گروه روانشناسی، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران

موسوی، سیده مریم و وقاری، مریم،1401،رابطه طرحواره های ناسازگار اولیه با تمایزیافتگی خود و استرس ادراک شده در دانشجویان دارای نشانگان آسیب عاطفی،هفتمین همایش بین المللی مدیریت، روانشناسی و علوم انسانی با رویکرد توسعه پایدار،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات هفتمین همایش بین المللی مدیریت، روانشناسی و علوم انسانی با رویکرد توسعه پایدار25 اسفند 1401 · تهران