چکیده مقاله
انسانها همواره رفتار خود و دیگران را مورد ارزیابی قرار می دهند این ارزیابی قبل از آنکه اخلاقی باشد ارزیابی عقلانی است و کنش های انسان را به درست و نادرست متصف می کند و این نوع ارزیابی فارغ از احکام اخلاقی و پیش از آن مطرح است و از داوریهای اخلاقی کلی تر و دارای شمول بیشتری است به طوری که می تواند حتی افعال اخلاقی و خود احکام اخلاقی را نیز ارزیابی کند این نوع ارزیابی نیز دارای بار ارزشگذارانه است این عمل یکی از ویژگیهای نوع انسان و حتی می توان گفت وجه تمایز انسان از سایر موجودات است در این پژوهش با بهره گیری از روش تحقیق تاریخی و مراجعه به منابع معتبر منجمله تفسیرالمیزان، آراء و نظرات علامه طباطبایی در باره » عقلانیت کنش های اخلاقی« مورد بررسی قرار گرفت و طرح چند پرسش اساسی شامل: چگونه می توان میان مفهوم عقلانیت و اندیشه اهی ایشان نسبتی بر قرار کرد و اینکه کدام نوع از علانیت از تفکرات ایشان قابل برداشت است، و به طور ویژه آراء اخلاقی ایشان در چه نظام اخلاقی قابل توجیه است؟ به این منظور ابتدا مفهوم عقلانیت و معیار های عقلانیت در آثار صاحب نظران معاصر به طور اجمالی بررسی شد، سپس نظر علامه طباطبایی در باره کنش های انسانی و همچنین آراء اخلاقی ایشان با تکیه بر » نظریه ادراکات اعتباری« تحلیل، در نهایت با مقایسه میان تلقی های رایج از عقلانیت حاکم و به ویژه عقلانیت حاکم بر » کنش های اخلاقی« در اندیشه ایشان تبیین شد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ئینی، بخشعلی،1401،عقلانیت کنش های اخلاقی بر اساس اندیشه های علامه طباطبای،هفتمین همایش بین المللی مدیریت، روانشناسی و علوم انسانی با رویکرد توسعه پایدار،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات هفتمین همایش بین المللی مدیریت، روانشناسی و علوم انسانی با رویکرد توسعه پایدار25 اسفند 1401 · تهران