چکیده مقاله
هدف این پژوهش بررسی کاربرد روانشناسی مثبت گرا در طراحی برنامه های مهارت محور مدارس ایران است مسئله اصلی آن است که نظام آموزشی کشور با تمرکز بیش از حد بر آموزش نظری و حافظه محور، در پرورش مهارت های اجتماعی، هیجانی و ارتباطی دانش آموزان ضعف جدی دارد این پژوهش با رویکرد کتابخانه ای و تحلیل منابع علمی داخلی انجام شده و تلاش دارد نشان دهد که چگونه می توان با بهره گیری از مفاهیم مثبت گرا مانند امید، خوش بینی، تاب آوری و شکرگزاری، کیفیت آموزش مهارت های زندگی و اجتماعی را ارتقا داد یافته های پژوهش نشان داد که آموزش مبتنی بر روانشناسی مثبت گرا موجب افزایش انگیزه و رضایت از زندگی دانش آموزان، کاهش اضطراب و پرخاشگری، بهبود تعاملات اجتماعی و ارتقای تاب آوری آنان می شود همچنین، نتایج نشان داد که تلفیق آموزه های فرهنگی و دینی با مفاهیم مثبت گرا می تواند پذیرش این رویکرد را در مدارس ایران افزایش دهد و اجرای آن به عدالت آموزشی کمک کند در بعد مدیریتی نیز، کاربرد روانشناسی مثبت گرا به ارتقای فرهنگ مدرسه و رضایت شغلی معلمان منجر شده است در نتیجه، می توان گفت که روانشناسی مثبت گرا ظرفیت بالایی برای تحول در نظام آموزشی ایران دارد و استفاده از آن در طراحی برنامه های مهارت محور می تواند به تربیت نسلی توانمند، خلاق و متعادل منجر شود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�کیبا، مهدی،1404،کاربرد روانشناسی مثبت گرا در طراحی برنامه های مهارت محور مدارس،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم12 آذر 1404 · بوشهر