چکیده مقاله
تغییر اقلیم و فعالیت های انسانی دو عامل اصلی و موثر بر تغییرات فرآیندهای چرخه هیدرولوژیکی می باشند و باعث تغییرات در توزیع مکانی و زمانی در دسترسی به آب می شوند بنابراین انتظار می رود که رواناب به عنوان مهم ترین مولفه چرخه هیدرولوژیکی ، تحت تاثیر تغییر اقلیم و فعالیت های انسانی قرار گیرد از روش مدلسازی هیدرولوژیکی با مدل نیمه توزیعی SWAT اثرات تغییر اقلیم و فعالیت های انسانی بر رواناب در حوضه آبریز میناب در جنوب ایران تفکیک و مورد بررسی و ارزیابی قرار گرفته است برای تجزیه و تحلیل روندها و نقطه تغییر در سری زمانی دادههای اقلیمی از آزمون Mann Kendall و Pettitt استفاده شده است نتایج آزمون Pettitt نشان داد که تا سال ۲۰۰۰ در حوضه آبریز میناب می توان به عنوان سال پایه و از سال ۲۰۱۹ ۲۰۰۰ به عنوان دوره تحت تاثیر فعالیت های انسانی و تغییر اقلیم در نظر گرفت نتایج مدلسازی با SWAT نشان داد که سهم فعالیت های انسانی ۸۱/۸۶ درصد و تغییرات اقلیمی ۱۹/۱۳ درصد می باشد همچنین نتایج حاکی از آن است که فعالیت های انسانی عامل اصلی کاهش رواناب حوضه آبریز میناب می باشد
کلیدواژهها
نویسندگان
امیدرضا میکائیلی
دانشکده مهندسی عمران، آب و محیطزیست، دانشگاه شهید بهشتی، تهران
مجتبی شوریان
دانشکده مهندسی عمران، آب و محیطزیست، دانشگاه شهید بهشتی، تهران
شیوه ارجاع
میکائیلی، امیدرضا و شوریان، مجتبی،1402،ارزیابی مدلسازی هیدرولوژیکی در تفکیک اثرات تغییر اقلیم و فعالیت های انسانی در حوضه آبریز (منطقه مورد مطالعه : حوزه آبریز میناب)،سیزدهمین کنگره بین المللی مهندسی عمران،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات سیزدهمین کنگره بین المللی مهندسی عمران25 مهر 1402 · تهران