چکیده مقاله
این تحقیق شامل دو فاز می باشد که در فاز اول خواص تازه بتن خودتراکم الیافی با افزودنی اصلاحکنندهی لزجت بررسی شده است هدف اصلی این قسمت انتخاب دوز بهینه ی مادهی افزودنی VMA برای بتنی است که علاوه بر خاصیت خودتراکمی آبانداختگی نیز نداشته باشد که از میان دوزهای مصرفی مختلف دوز مصرفی ۱۶/۰ درصد وزن آب به عنوان بهترین دوز ارائه شد فاز دوم به برسی اثر الیاف پلی پروپلین با دوزهای ۰، ۱/۰، ۱۲۵/۰، ۱۵۰/۰، ۱۷۵/۰ و ۲ درصد وزن سیمان، الیاف فولادی قلابدار با دوزهای ۵/۰، ۱، ۵/۱، ۲، ۵/۲ درصد وزن سیمان در بتن خودتراکم الیافی صورت گرفت که در نهایت خواص تازه و سخت شده و نیز میزان ترکخوردگی آنها مورد بررسی قرار گرفت و طبق استاندارد ۱۷۵/۰ و ۲ درصد از الیاف پلیمری و ۵/۲ درصد از الیاف فولادی قلابدار مورد قبول واقع نگردید و از نتایج چنین برمی آمد که الیاف پلیمری با دوزهای پایین ترکخوردگی را کاهش می دهد، درحالی که افزایش دوز الیاف فولادی قلابدار ترکخوردگی را افزایش می دهد از طرفی با افزایش دوز الیاف فولادی و پلیمری در بتن مقاومت فشاری نیز کاهش می یابد و در عوض مقاومت کششی بالا می رود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
همتی آغچغلوعینالو، هادی و عاطفت دوست، غلامرضا،1402،بررسی اثر الیاف پلیمری و فولادی (قلابدار) بر روی خواص تازه و سخت شده بتن خودمتراکم با مقدار عامل اصلاح لزجت بهینه،سیزدهمین کنگره بین المللی مهندسی عمران،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات سیزدهمین کنگره بین المللی مهندسی عمران25 مهر 1402 · تهران