بررسی نقش حمل ونقل همگانی و شیوههای غیرموتوری بر میزان پایداری حمل ونقل شهری

چکیده مقاله

از دهه ۱۹۹۰ به بعد تا کنون، در پاسخ به شرایط ناپایدار شهرها و حرکت به سوی شهرهای انسانمحور، نظریه توسعه پایدار مورد توجه برنامه ریزان شهری قرار گرفت امروزه نیز ضرورت ایجاد پایداری در حوزه حمل ونقل شهری، بیش از پیش آشکار شده است یکی از شاخص های مهم پایداری حمل ونقل ، سهم حمل ونقل همگانی و شیوههای غیرموتوری دوچرخه و پیاده از سفرهای درونشهری است هدف این پژوهش ، بررسی نقش شیوههای حمل ونقل همگانی ، دوچرخه و پیاده بر روی رتبه پایداری حمل ونقل شهرها است از این رو سهم حمل ونقل همگانی و شیوههای غیرموتوری شهرهای مهم دنیا گردآوری شدند سپس با استفاده از تحلیل همبستگی ، ارتباط این شیوههای سفر با پایداری حمل ونقل شهرها بررسی شد نتایج حاکی از آن است که افزایش سهم حمل ونقل همگانی و شیوههای غیرموتوری، موجب افزایش پایداری حمل ونقل شهرها خواهد شد اما حمل ونقل همگانی به دلیل اثر منفی بر روی جنبه اقتصادی پایداری حمل ونقل ، اثر کمتری در این افزایش نسبت به شیوههای غیرموتوری دارد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

مهران اسدی

دانشجوی کارشناسی ارشد برنامه ریزی حمل ونقل دانشگاه علموصنعت ایران

رضا گلشن خواص

استادیار، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه علم وصنعت ایران

شهریار افندی زاده

استاد، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه علم وصنعت ایران

�سدی، مهران و گلشن خواص، رضا و افندی زاده، شهریار،1402،بررسی نقش حمل ونقل همگانی و شیوههای غیرموتوری بر میزان پایداری حمل ونقل شهری،سیزدهمین کنگره بین المللی مهندسی عمران،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات سیزدهمین کنگره بین المللی مهندسی عمران25 مهر 1402 · تهران