کاربست مدل برنامه نویسی بیان ژن در حل معادلات لاپلاس در سد خاکی با درنظر گرفتن اثر اندازه

چکیده مقاله

مدلهای هوشمند برای پیش بینی تراوش و فشار آب منفذی در سالهای اخیر محبوبیت زیادی در بین محققین پیداکرده است و از سوی دیگر، پیچیدگی و بالا بودن هزینه پروژههای آزمایشگاهی موجب شده که تحقیقات الگوریتم محور در این حوزه گسترش یابند معادلات لاپلاس به عنوان یکی از اصلی ترین روابط موجود برای تحلیل نشت در محیط متخلخل شناخته می شود که هدف تحقیق حاضر، تخمین مقدار تراوش در سد خاکی با کمک این معادلات است روش ترکیبی اجزای محدود تعینی DFEM و محاسبات نرم برای حل عددی مسئله ، استفاده شده است در ابتدا برنامه ای در زبان برنامه نویسی فرترن توسعه داده شده و به کمک دادههای آزمایشگاهی مورد صحت سنجی قرار گرفت و سپس مدلهای سد خاکی با در نظر گرفتن اثرات اندازه Scale Effect بررسی شدند مولفه های هندسی جهت تحلیل مدلها در نظر گرفته شده و برای تعیین مقدار تراوش از مفهوم جدید دبی نشت موثر ESD به صورت بی بعد استفاده شد تا قابل تعمیم به تحقیقات دیگر باشد با روش برنامه نویسی بیان ژن GEP نمودار درختی به دست آمد و رابطه ای برای محاسبه دبی موثر استخراج گردید که مطابقت مناسبی با تابع هدف دارد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

میلاد خیری

دانشجوی دکتری عمران آب و سازه های هیدرولیکی، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

فرهود کلاته

دانشیار، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

�یری، میلاد و کلاته، فرهود،1402،کاربست مدل برنامه نویسی بیان ژن در حل معادلات لاپلاس در سد خاکی با درنظر گرفتن اثر اندازه،سیزدهمین کنگره بین المللی مهندسی عمران،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات سیزدهمین کنگره بین المللی مهندسی عمران25 مهر 1402 · تهران