چکیده مقاله
با توجه به تهدید جدی نوسانات آب دریای مازندران، محققین به دنبال روش مناسب برای بررسی این ضرورت بودند دراین تحقیق بااستفاده از سری زمانی ماهانه سطح آب دریاچه، در ایستگاه انزلی در طی سالهای 2013 1970 ، مدل مناسب برای بررسی رفتار دراز مدت و کوتا همدت آن بدست آمد در مقایسه ای که بین روشهای ناپارامتری روش هالت وینترز وروشهای پارامتریک مدل باکس –جنکینز صورت گرفت ،تفاوت معنی داری در نتایج پیش بینی دو مدل دیده نشد از نظرآمارهMSE مدل منتخب مدل باک سجنکینزمی باشد اما از نظر سهولت انجام کار، روش هالت وینترز گزینه ای بهتر خواهد بود بنابراین روش ناپارامتریک درمقایسه با روش پارامتریک از نقاط قوت بیشتری برخوردار خواهد بود براساس پیش بینی به عمل آمده از هر دو مدل ، سطح آب دریای مازندران، دارای روندی قطعی و نزولی بوده، به نحوی که تا سال 2023 سطح دریاچه درحدود 40 سانتی متر افت خواهد داشت
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
کاردگر، سمانه و شکوهی، علیرضا،1394،مقایسه روش های پارامتری و ناپارامتری برای تحلیل سری زمانی سطح آب دریای مازندران،دهمین کنگره بین المللی مهندسی عمران،تبریز
ارائهشده در
مجموعه مقالات دهمین کنگره بین المللی مهندسی عمران15 اردیبهشت 1394 · تبریز