آسیب شناسی تربیت دینی دانش آموزان و وظیفه آموزش و پرورش و مربیان در این راستا

چکیده مقاله

تربیت در اصطلاح عبارت است از فعالیتی منظم و مستمر در جهت کمک به پرورش و شکوفایی استعدادهای متربی به گونه ای که نتیجه آن در شخصیت متربی به ویژه در رفتارهای او ظاهر شود و تربیت اسلامی به معنای به فعلیت رساندن قوا و استعدادهای انسان و ایجاد تعادل و هماهنگی در آنها در جهت رسیدن به کمال مطلوب یعنی شناخت «رب» به عنوان مدیر جهان و انسان و تن دادن به ربوبیت انحصاری خداوند با عمل نمودن به تعالیم پیامبر اسلام و اهل بیت به منظور وصول به مقام عبودیت و قرب الهی اصلی ترین هدفهای رفتاری در نظام تربیتی اسلام پرورش و به تعالی رساندن استعدادهای فطری انسان است، اسلام با کنترل کردن و متعادل کردن قوه ی غرایز و شهوات استعداد های فطری را رشد و تعالی می دهد تا انسان به کمال مطلوب که شناخت خداوند و پذیرش ربوبیت است برسد به همان اندازه که برنامه ریزی برای تربیت مهم است و برنامه ریزان در مسائل تعلیم تربیت باید تعیین کنند که در اهداف تربیتی، به دنبال ایجاد چه تغییراتی در متربیان هستند، بحث از آسیب شناسی نیز از اهمیت برخوردار است آسیبهای احتمالی در تربیت کوشش های مربیان را بی حاصل خواهد نمود بنابراین شناخت جنبه های منفی در فعل و انفعالات تربیتی، کم اهمیت تر از شناخت جنبه های مثبت نیست آسیبهای تربیت دینی می تواند عوامل و منشاء های گوناگون داشته باشد آنچه به نظر نویسنده می رسد این است که آسیب را در درجه اول باید در متولیان امر تعلیم و تربیت دینی جستجو کرد زیرا آنها هستند که امر تربیت را بر عهده دارند و متربیان را پرورش می دهند حال فرقی نمی کند که این مربیان نهادهای خواص باشند یا افراد آنچه مهم است نقش اساسی و تعیین کننده مربی، معلم، مادر، پدر، رهبران دینی به عنوان تربیت کننده هستند که باید مورد توجه و برسی و آسیب شناسی قرار گیرند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

فاطمه ابویی مهریزی

اسماعیل زارع زردینی

اسماعیل زارع زردینی

فاطمه ابویی مهریزی

�بویی مهریزی، فاطمه و زارع زردینی، اسماعیل،1404،آسیب شناسی تربیت دینی دانش آموزان و وظیفه آموزش و پرورش و مربیان در این راستا،اولین همایش ملی شاگردپروری در آیین دین و سبک زندگی نوین،یزد

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات اولین همایش ملی شاگردپروری در آیین دین و سبک زندگی نوین23 مهر 1404 · یزد