چکیده مقاله
ملامیه یا ملامتیه نام فرقه ای از فرق صوفیه است که در نیمه دوم قرن سوم هجری در نیشابور از شهرهای خراسان بزرگ ظهور کرد شیخ این فرقه حمدون قصار است؛ از این رو این فرقه گاه به حمدونیه و قصاریه نیز خوانده می شود طریقه و مسلک ملامتیه عمدتا عملی است نه نظری روش ملامتیان مجموعه ای از آداب و رسومی نظیر مبارزه با نفس، ریاضت و مجاهده مداوم است و سالک می کوشد در مسیر سلوک ترک ذات گوید علایم و آثار غرور را از خود دور کند و سایه ریا و تزویر را از دل خود بزداید صوفیان، ملامتی طریقت و سلوک خویش را با حالاتی مثل، جذب، محو، فنا، اتصال، سکر و دیگر احوال ترسیم می کنند از مشخصات ممتاز ملامتیه مبارزه بی امان با تعالیم ظاهری تصوف پیشین و بازگشت به زهد و پارسایی ساده اولیه در صدر اسلام است گفتنی است که ملامتیه متاخر با سوء تعبیر از اصول اولیه ملامتی موجب شدند که این نام با مفاهیمی از قبیل بی قیدی در امور دینی، سستی در عبادات، شرعی تظاهر به رذایل اخلاقی و اتصاف به معاصی مقرون شود هدف اصلی این مقاله بررسی اخلاق ملامتیه و اخلاق دینی اسلام و پرداختن به اصول نظری و عملی ملامتیه می باشد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ارعی، منوچهر و معرفی شلحه، عبدالحسین و ساعدی، سید جواد،1404،بررسی اخلاق ملامتیه و اخلاق دینی اسلام،نهمین کنفرانس بین المللی مطالعات اجتماعی، حقوق و فرهنگ عامه،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات نهمین کنفرانس بین المللی مطالعات اجتماعی، حقوق و فرهنگ عامه31 شهریور 1404 · تهران