چکیده مقاله
مدیریت بحران یکی از موضوعات نسبتا جدید مطروحه در علم مدیریت است به طور کلی فعالیت های مدیریت بحران به بخش هایی که وقوع احتمال حوادث وجود دارد و همچنین پیش بینی بحران های بالقوه و برنامه ریزی درباره نحوه برخورد با آنها مربوط می شود از طرفی بحران شهری زمانی بروز می یابد که مسائل و معضلات شهری لاینحل جلوه کنند و سرنوشت آتی شهر با وضعیتی حاد روبرو می گردد در این مواقع حکومت ها متساصل جلوه می کنند و نوعی احساس خطر شهر را فرا می گیرد مدیریت بحران بایستی این بحران را چه انسانی و چه طبیعی از قبیل سیل و زلزله که در لحظاتی کوتاه خسارات و خرابی های بسیاری را به جا می گذارند و قابل پیش بینی نیستند اما خسارت، عواقب و شدت تاثیرات آنها قابل پیش بینی است را کنترل نماید و برنامه ریزی، چراکه برخلاف آنچه که به نظر می رسد برنامه ریزی برای مقابله با آنها امکان پذیر است که برنامه ریزی و اجرای آن خود نیازمند مدیریت است که از آن با عنوان مدیریت بحران نام می برند روش تحقیق به صورت پیمایشی و اسنادی است نتایج تحقیق نشانگر آن است که عامل زمان و مدیریت آن در مدیریت بحران های شهری نقش اساسی دارند ۵۸/۱۳ درصد عوامل سخت افزاری، ۴۳/۱۰ عوامل نرم افزاری در اثربخشی مدیریت بحران شهری موثر است همچنین بین ساختار سازمانی، استراتژی مناسب، تصمیم گیری به هنگام مدیریت، دانایی، فرهنگ سازمانی و اثربخشی مدیریت بحران رابطه معنی داری وجود دارد در نهایت اینکه برخی سازمان های متولی امر هنوز یک برنامه جامع استراتژیک و مدیریت استراتژی مطلوب و روشنی برای خود ترسیم ننموده اند که این امر در عملکرد آنان در مواقع بحرانی و هماهنگی با سایر سازمان ها را دچار چالش می نماید
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�بطحی، شریفه سادات و نورشرق، فاطمه،1404،بررسی جایگاه مدیریت شهری و کارکردهای اجتماعی آن در کنترل بحران های شهری،نهمین کنفرانس بین المللی مطالعات اجتماعی، حقوق و فرهنگ عامه،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات نهمین کنفرانس بین المللی مطالعات اجتماعی، حقوق و فرهنگ عامه31 شهریور 1404 · تهران