بررسی تقابلی مفاهیم امید و نا امیدی از دیدگاه حضرت علی(ع)

چکیده مقاله

امید یک هدیه الهی است که باعث ایجاد انگیزه برای زندگی میشود در مقابل واژه ناامیدی قرار دارد که انگیزه زندگی را از انسان میگیرد فردی که احساس ناامیدی میکند اغلب انتظار پیشرفت یا موفقیت در آینده را از دست میدهد امام علی علیه السلام در کتاب نهج البلاغه به حالات روحی و روانی انسان پرداخته است ایشان در سخنان خود برای هر یک از حالات روحی و روانی انسان، توصیفی را بیان کرده، برای آن ها علل و عواملی را تبیین نموده است برای آن دسته از حالات روحی مثبت، راه هایی برای تقویت، وبرای آن دسته از حالات روحی منفی راه هایی برای جلوگیری و درمان آن تشریح کردهاند این پژوهش درصدد است تا آن دسته ازسخنان ارزشمند حضرت ع را که به امید و ناامیدی مربوط میشود را مورد بررسی قرار دهد فرضیه این پژوهش بر آن است کهحضرت امیر به مقوله امید بیشتر از نا امیدی اشاره کرده است به این خاطر که امید را در جامعه اسلامی گسترش دهند و مردم را ازیاس و ناامیدی دور کنند حضرت ع در بسیاری از سخنان خود در این باره امید را فقط منحصر به خداوند می دانند و هرگونه امید به غیر خدا را ناخالص می دانند روش پژوهشی تحلیلی توصیفی و بر اساس منابع کتابخانه ای است که پژوهشگر با مراجعه به کتابخانه های مجازی و اینترنتی مطالب را جمع آوری کرده است

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

سکینه صارمی گروی

دکترای زبان و ادبیات عربی دانشگاه فردوسی مشهد

سیده زهرا حسینی

دانشجوی کارشناسی آموزش زبان عربی دانشگاه فرهنگیان مشهد

�ارمی گروی، سکینه و حسینی، سیده زهرا،1401،بررسی تقابلی مفاهیم امید و نا امیدی از دیدگاه حضرت علی(ع)،هشتمین کنفرانس بین المللی علوم اسلامی، پژوهش های دینی و حقوق،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات هشتمین کنفرانس بین المللی علوم اسلامی، پژوهش های دینی و حقوق18 اسفند 1401 · تهران