چکیده مقاله
طبری در نگارش تفسیر نیز مفسری کم نظیر شناخته شده و در میان مفسران قرآن جایگاهی بس رفیع را به خود اختصاص داده است اثر گرانقدر و بسیار مهم او به نام البیان فی تفسیر القرآن ۱ نشانگر موقعیت والای وی در میان مفسران قرآن است طبری که از کودکی با قرآن مانوس بوده و به گفته خود، از هفت سالگی آیات وحی را در سینه سپرده و از زمان خردسالی، اندیشه تفسیر این آیات، ذهن او را همواره به خود مشغول داشته است، سرانجام باتفال بر کتاب خدا، این کار بزرگ را آغاز کرد و به مدد ذوق و استعداد کم مانندی که داشت پس از مدتی، گستردهترین تفسیر روایی را به جویندگان دانش قرآنی عرضه داشت طبری در این تفسیر کوشیده است ذیل هر آیهای از قرآن، به نقل روایاتی از پیامبر اکرم ص بپردازد، و پس از آن دیدگاه صحابه و سپس تابعان را بر آن بیفزاید، اما باید توجه داشت که او در این اثر، تنها به نقل بسنده نکرده، بلکه پیوسته در ترجیح و رد اقوال و معانی، به بحث پرداخته و در تفسیر آیات از آیات دیگر همواره مدد گرفته و گهگاه به مناسبت، به آراء کلامی و فقهی مختلف اشاره کرده است به گفته سیوطی»او در این کتاب به جمع بین روایت و درایت پرداخته است »
نویسندگان
شیوه ارجاع
�نصاری، نجمه و عارف خانی، صفرعلی،1401،تحلیل وبررسی رسالت اهل بیت علیهم السلام درتفسیرجامع البیان طبری،هشتمین کنفرانس بین المللی علوم اسلامی، پژوهش های دینی و حقوق،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات هشتمین کنفرانس بین المللی علوم اسلامی، پژوهش های دینی و حقوق18 اسفند 1401 · تهران