چکیده مقاله
روزه خواری در بسیاری از کشورهای مسلمان دارای کیفر و مجازات های بسیار سنگینی همچون زندان و تبعید و شلاق و جریمه نقدی و حتی در مواردی اعدام می باشد در کشور جمهوری اسلامی ایران مجازاتی تحت عنوان روزه خواری پیش بینی نشده و این مورد صراحتا جرم انگاری نگردیده است لیکن انجام این فعل در کشور ما نیز بدون مجازات نخواهد بود اگرچه قانونگذار ما روزه خواری را صریحا جرم انگاری نکرده لیکن در مواردی قوانینی وضع نموده که قابل تعمیم به برخی موارد از جمله روزه خواری می باشد مستنبط از آنکه فقه اسلامی پایه و اساس حقوق کشور ایران است لذا در برخی از موارد تلویحا اشاراتی به افعال حرام و جرم انگاری این قبیل موضوعات شده است در برخی از مواد قانون مجازات اسلامی به طور کلی افعال حرام در منظر و ملاعام جرم انگاری گردیده اند،روزه خواری بلاعذر در ملاعام را نیز میتوان جزو اینگونه افعال بشمار آورد گرچه حکم روزه خوار جزو حدود مشخص و مصرح قوانین نیست لیکن در فقه اسلامی مجازات هایی برای این عمل در نظر گرفته شده است همچنین است با تدقیق در برخی از مواد و اصول کلی حقوقی میتوان حکم روزه خوار را از دل احکام و مواد قانونی بیرون کشید لازم بذکر است برای محقق شدن این امر،بلاعذر بودن و در ملاعام روزه خواری کردن شخص ملاک می باشد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ختیاریان، محمد فرهاد،1399،جرم انگاری روزه خواری در حقوق موضوعه،دومین کنفرانس بین المللی مطالعات اجتماعی،حقوق و فرهنگ عامه،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین المللی مطالعات اجتماعی،حقوق و فرهنگ عامه21 خرداد 1399 · تهران