چکیده مقاله
شرط تنصیف یکی از مهمترین شروطی است که همواره در فقه و حقوق و به ویژه رویه قضایی ایران مورد توجه بوده است و در اکثر کشورها نیز از جایگاه مهمی برخوردار است؛ با توجه به آنکه شرط تنصیف از جمله شروط ضمن عقد و یکی از شروط اساسی عقدنامه های ازدواج است، تمامی شروط صحت عقد نیز می بایست در آن محرز گردد با توجه به اینکه امروزه در حقوق ایران و در رویه ی قضایی به موضوع شرط تنصیف توجه ویژه ای شده است، نیاز به ذکر است که شرط تنصیف شرایط صحت خود را داراست و مطالعه ی ابعاد این نوع شرط از اهمیت برخوردار است جهت تحقق شرط تنصیف می بایست حق زوجه نسبت به دارایی زوج اثبات گردد و درخواست طلاق از ناحیه ی زوج به عمل آید و تقاضای طلاق ناشی از تخلف زن از وظایف همسری یا سوء اخلاق و رفتار وی نبوده باشد؛ انتقال تا نصف دارایی تحصیل شده زوج در ایام زندگی مشترک یا معادل آن باشد و در نهایت می بایست درخواست اجرای شرط تنصیف از سوی زوجه صورت گیرد با این حال می توان عنوان نمود که شرط تنصیف در فقه و حقوق ایران از جایگاه مهمی برخوردار است و قلمرو آن را می توان در متون فقهی، مقررات قانونی و رویه قضایی مورد مطالعه قرار داد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�جم خیجی، آزاده،1399،قلمرو فقهی و حقوقی شرط تنصیف (دارایی زوجه) در عقد نکاح در حقوق ایران،دومین کنفرانس بین المللی مطالعات اجتماعی،حقوق و فرهنگ عامه،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین المللی مطالعات اجتماعی،حقوق و فرهنگ عامه21 خرداد 1399 · تهران