چکیده مقاله
هدف از این مقاله تبیین جایگاه محوری ورزش و فعالیت بدنی به عنوان یک رکن اساسی در نظام سلامت شهری است در عصر حاضر، شهرها با چالشهای متعددی از جمله شیوع بیماریهای غیرواگیر NCDs ، آلودگی محیطی، و استرسهای روانی ناشی از زندگی مدرن مواجه هستند در این میان ترویج سبک زندگی فعال از طریق توسعه زیرساختهای ورزشی همگانی و برنامه ریزی شهری ورزش محور می تواند راهبرد موثری برای کاهش بار این چالش ها باشد این پژوهش با رویکردی توصیفی تحلیلی و با روش کیفی مبتنی بر مطالعه اسنادی و کتابخانه ای عمیق انجام شده است یافته ها به وضوح نشان می دهد که سرمایه گذاری در عرصه ورزش همگانی و ادغام آن در طرح های توسعه شهری تنها یک هزینه نیست، بلکه سرمایه گذاری بلندمدتی است که بازدهی آن در قالب کاهش هزینه های درمانی، افزایش بهره وری نیروی کار، انسجام اجتماعی و ارتقای کیفیت زندگی شهروندان نمایان می شود مقاله حاضر با بسط مبانی نظری از جمله شهر سالم، سازمان جهانی بهداشت، عدالت محیطی و نظریه اکولوژی انسانی به تحلیل ابعاد مختلف این جایگاه می پردازد نتایج نشان می دهد که دسترسی عادلانه به فضاهای ورزشی ایمن، جذاب و مستقر در بافت، محلات ارتباط مستقیمی با شاخص های سلامت دارد در نهایت این مقاله نتیجه می گیرد که تحقق نظام سلامت شهری پایدار بدون در نظر گرفتن نقش پیشگیرانه و توانمندساز ورزش میسر نخواهد بود و لازم است شهرداری ها و نهادهای متولی، سلامت ورزش را از حاشیه به متن برنامه ریزی های کلان شهری منتقل کنند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�بدالمحمدی، امیر و رحیمی، مریم و پاشایی، معصومه و رومیانی، محبوبه،1404،جایگاه ورزش در نظام سلامت شهری تحلیلی بر نقش زیرساختهای ورزشی در ارتقای سلامت جسمانی و روانی شهروندان،اولین همایش بین المللی ورزش شهروندی و توسعه پایدار،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی ورزش شهروندی و توسعه پایدار24 مهر 1404 · تهران