چکیده مقاله
هدف از این نوشتار بررسی ابعاد حق بر ورزش در جمهوری اسلامی ایران است که به روش کتابخانه ای و توصیفی با نگاهی به اسناد قوانین و آیین نامه های داخلی و بین المللی به انجام رسیده است حق شرکت در ورزش و سایر اشکال اوقات فراغت فعال به عنوان یکی از شقوق حقوق بشر و شهروندی در حال حاضر در بسیاری از کشورها به رسمیت شناخته می شود و به عنوان یک سیاست راهبردی است سازمان ملل متحد و سایر نهادهای بین المللی نیز بر اهمیت ورزش در دستیابی به توسعه پایدار و ارتقاء حقوق بشر تاکید کرده اند حق بر ورزش در قوانین بین المللی مانند منشور حقوق بشر یکی از موضوعات مهم در زمینه حقوق بشر و توسعه اجتماعی است در قانون اساسی و اسناد بالادستی جمهوری اسلامی ایران نیز حق بر ورزش در قوانین ایران نیز به رسمیت شناخته شده و در اسناد مختلف به آن پرداخته شده است در مجموع برای تحقق حق بر ورزش، باید به بهبود زیرساخت ها، رفع تبعیض ها، تقویت برنامه های آموزشی و کاهش هزینه ها توجه ویژه ای شود
کلیدواژه‌ها
نویسندگان
امین پورنقی
استادیار تربیت بدنی و علوم ورزشی گروه معارف اسلامی و دروس عمومی، دانشکده الهیات معاف اسلامی و ارشاد، دانشگاه امام صادق علیه السلام، تهران، جمهوری اسلامی ایران
شیوه ارجاع
پورنقی، امین،1404،حق بر ورزش در قوانین جمهوری اسلامی ایران،اولین همایش بین المللی ورزش شهروندی و توسعه پایدار،تهران
ارائه‌شده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی ورزش شهروندی و توسعه پایدار24 مهر 1404 · تهران