چکیده مقاله
مقدمه پرستاران شاغل در بخش های مراقبت ویژه کودکان به دلیل مواجهه مداوم با شرایط پر استرس مانند مشاهده بیماری و درد و رنج و مرگ کودکان بستری ارتباط نزدیک با کودک و والدین مضطرب و فشار سازمانی بیشتر در معرض فرسودگی عاطفی و خستگی شغلی قرار دارند و این موقعیت چالش زا تاثیر منفی بر جسم و روح و زندگی شخصی این پرستاران می گذارد در این مواقع خودمراقبتی Self care به عنوان یک مفهوم کلیدی مطرح می شود و شامل مجموعه ای از رفتارها و استراتژی هاست که پرستاران برای ارتقای سلامت روانی جسمی و عاطفی خود در این شرایط به کار می گیرند روش کار کلید واژه های PICU, self care nurses, pediatric hospital, coping strategies, burnout در پایگاه های Web of Science, Scopus, PubMed, CINAHL از سال ۲۰۱۵ ۲۰۲۵ جستجو شد معیار ورود مطالعات کمی و کیفی منتشر شده بودند که به خودمراقبتی و استراتژی های آن در پرستاران بیمارستان کودکان می پرداختند در نهایت ۲۲ مطالعه بررسی شد یافته ها با توجه به مطالعات، ابعاد خودمراقبتی در پرستاران کودکان و راه کارها به صورت زیر طبقه بندی گردید: سلامت جسمی: فعالیت بدنی، منظم، تغذیه سالم و خواب کافی؛ سلامت روان: استفاده از تکنیک های ذهن آگاهی، مراقبه، مدیریت استرس و مدیریت زمان کاری و استراحت؛ حمایت اجتماعی و سازمانی: حمایت همکاران و مدیران، برنامه های رفاهی، مشاوره روان و برگزاری کارگاه های آموزشی در این زمینه؛ سلامت معنوی: ایجاد معنا در کار پرستاری، تکنیک های مراقبه یا دعا، ارتباط با ارزش های شخصی و حرفه ای نتیجه گیری خودمراقبتی در پرستاران شاغل در بیمارستان های کودکان به عنوان یک ضرورت حرفه ای و شخصی مطرح است یافته ها نشان می دهند که استراتژی هایی همچون ذهن آگاهی، فعالیت بدنی و حمایت سازمانی می توانند نقش موثری در ارتقای آن ایفا کنند پیشنهاد می شود پژوهش های آینده بر طراحی کارآزمایی های بالینی تصادفی، مطالعات کیفی و اکشن تمرکز داشته باشند
کلیدواژه‌ها
نویسندگان
زهرا جعفری
استادیار دانشکده پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی ایران تهران ایران
شیوه ارجاع
�عفری، زهرا،1404،خودمراقبتی در پرستاران شاغل در بخش های مراقبت ویژه کودکان و استراتژی های ارتقای آن یک مرور سیستماتیک،سی و هفتمین کنگره بیماری های کودکان،تهران
ارائه‌شده در
مجموعه مقالات سی و هفتمین کنگره بیماری های کودکان17 مهر 1404 · تهران