رابطه ی سواد سلامت الکترونیک با کیفیت زندگی و خودکارآمدی معلمان مقطع ابتدایی

چکیده مقاله

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه ی سواد سلامت الکترونیک با کیفیت زندگی و خودکارآمدی معلمان مقطع ابتدایی انجام شد که از نظر هدف کاربردی و به لحاظ روش توصیفی همبستگی بود جامعه آماری پژوهش کلیه معلمان مقطع ابتدایی در سال تحصیلی ۱۴۰۲ ۱۴۰۳ می باشند؛ لذا با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای براساس جنسیت و جدول کرجسی و مورگان تعداد ۳۰۰ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند ابزار جمع آوری اطلاعات سه پرسشنامه سواد سلامت الکترونیک رسولی و همکاران ۱۳۹۷ ، کیفیت زندگی سازمان بهداشت جهانی ۲۰۰۴ و خودکارآمدی شرر و مادوکس ۱۹۸۲ بوده است برای تجزیه و تحلیل داده ها از روش آماری توصیفی محاسبه فراوانی درصد و آمار استنباطی تحلیل رگرسیون و ضریب همبستگی پیرسون استفاده شد نتایج نشان داد که بین سواد سلامت الکترونیک با کیفیت زندگی و خودکارآمدی معلمان مقطع ابتدایی رابطه معناداری وجود دارد همچنین سواد سلامت الکترونیک قادر است تغییرات کیفیت زندگی و خودکارآمدی معلمان را پیش بینی کند لذا می توان نتیجه گرفت که با استفاده از جلسات آموزشی سواد سلامت الکترونیک می توان کیفیت زندگی و خودکارآمدی معلمان را بهبود بخشید

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

الهه طاهری

دانش آموخته کارشناسی رشته آموزش ابتدایی دانشگاه فرهنگیان، مشهد، ایران

علی طاهری

دانش آموخته کارشناسی رشته آموزش ابتدایی دانشگاه شهید باهنر بیرجند، ایران

مجتبی رحمانیان شهری

دانش آموخته کارشناسی ارشد رشته ریاضی کاربردی دانشگاه نیشابور، ایران

طیبه طاهری

دانش آموخته کارشناسی رشته علوم تربیتی دانشگاه پیام نور گناباد، ایران

�اهری، الهه و طاهری، علی و رحمانیان شهری، مجتبی و طاهری، طیبه،1404،رابطه ی سواد سلامت الکترونیک با کیفیت زندگی و خودکارآمدی معلمان مقطع ابتدایی،نهمین کنفرانس بین المللی مطالعات اجتماعی، حقوق و فرهنگ عامه،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات نهمین کنفرانس بین المللی مطالعات اجتماعی، حقوق و فرهنگ عامه31 شهریور 1404 · تهران