چکیده مقاله
حق مالکان کشتی ها در بهره مندی از محدودیت جهانی مسئولیت به عنوان یک نهاد حقوقی سابقه ای چندصدساله دارد دامنه اشخاص ذی حق در محدودیت مسئولیت از مالک کشتی فراتر رفته و شامل نجات دهنده دریا ، شخص کرایه کننده اجاره کننده کشتی، مدیر اپراتور کشتی های دریایی متصدی و همچنین هر شخصی که اقدام، سهل انگاری یا تقصیر وی تحت مسئولیت مالک کشتی یا نجات دهنده قرار گیرد می شود دعاوی مطرح شده علیه این اشخاص می تواند محدود باشد به جز برخی موارد استثنا و این محدودیت ها برای هر مورد جداگانه محاسبه می شوند کشتی های بدون خدمه بدون سرنشین که از راه دور اداره می شوند و کشتی های خودران که خود را هدایت می کنند، لزوما کارمندان صاحب کشتی را درگیر نمی کنند؛ در عوض احتمالا پیمانکاران مستقل بر ناوگانی از کشتی های بدون خدمه نظارت خواهند داشت علاوه بر این هوش مصنوعی به طور فزاینده ای برای تصمیم گیری ناوبری در کشتی های بدون سرنشین و کشتی های معمولی مورد استفاده قرار می گیرد در جایی که هیچ انسانی در کشتی حضور ندارد و کشتی توسط یک پیمانکار مستقل نظارت می شود، اثبات تقصیر مالک کشتی برای ادعاهای تحت پوشش کنوانسیون های محدودیت به طور فزاینده ای دشوار خواهد بود این مقاله به بررسی توسعه حق محدودیت می پردازد، بررسی می کند که آیا محدودیت برای اپراتورهای کشتی های کنترل از راه دور در دسترس خواهد بود یا خیر، مشکلاتی را در تعیین نحوه محاسبه محدودیت ها شناسایی می کند و چالش یافتن موقعیت متمایز را شناسایی می کند در نهایت نتیجه می گیرد که محدودیت باید برای اپراتورهای کشتی های کنترل از راه دور در دسترس باشد تا اطمینان حاصل شود که مدعیان از وجود بیمه مطمئن هستند مطلوب نیست که دسته های جدید کشتی ها از رژیمی که برای کشتی های متعارف موجود اعمال می شود مستثنی شوند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
لطفی، مائده،1404،نحوه اعمال محدودیت در مسئولیت کشتیهای خودران،نهمین کنفرانس بین المللی مطالعات اجتماعی، حقوق و فرهنگ عامه،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات نهمین کنفرانس بین المللی مطالعات اجتماعی، حقوق و فرهنگ عامه31 شهریور 1404 · تهران