چکیده مقاله
هدف از پژوهش حاضر تعیین اثر فعالیت ورزشی استقامتی و مقاومتی بر سطح آیریزین پلاسما و مقاومت انسولینی مردان دارای اضافه وزن بود بدین منظور، ۱۶ مرد جوان دارای اضافه وزن با شاخص توده بدنی ۰/۹۸ ±۲۶ ۰۰ کیلوگرم بر مترمربع و میانگین سنی ۲۳/۵۰ سال انتخاب و به طور تصادفی به گروه های مقاومتی و استقامتی تقسیم شدند: گروه مقاومتی n=۸ گروه استقامتی n=۸ آزمودنی های گروه مقاومتی تمرینات مقاومتی را با انسداد و بدون انسداد انجام دادند پس از نمونهگیری اولیه تعیین میزان پایه پلاسمایی ، آزمون یک تکرار بیشینه انجام گرفت و آزمودنی ها یک وهله ی تمرین مقاومتیرا با انسداد ۲۰ % یک تکرار بیشینه و با فاصله یک هفته یک تمرین مقاومتی بدون انسداد را با ۸۰ % یک تکرار بیشینه انجام دادند گروه استقامتی تمرینات استقامتی را با انسداد و بدون انسداد انجام دادند در پروتکل تمرین استقامتی، آزمودنی ها ۶ جلسه تمرین پیاده روی را بدون انسداد بر روی تردمیل با سرعت ۰/۵ کیلو متر بر ساعت انجام دادند و پس از ۷ روز به منظور از بین رفتن اثر تمرین، جلسه تمرینی با انسداد انجام گرفت ۱۶ در جلسه تمرین پیاده روی با انسداد نیز با همان سرعت ۰/۵ کیلو متر بر ساعت به فعالیت پرداختند نمونه گیری خونی دوم ، یک ساعت بعد از هر فعالیت ورزشی گرفته شد تجزیه تحلیل آماری در سطح P
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
قاسم پور، محسن،1401،مقایسه تاثیر فعالیت ورزشی مقاومتی و استقامتی با انسداد عروق بر میزان آیریزین پلاسما ومقاومت به انسولین مردان جوان دارای اضافه وزن،ششمین کنفرانس ملی علوم ورزشی، تربیت بدنی و سلامت اجتماعی،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات ششمین کنفرانس ملی علوم ورزشی، تربیت بدنی و سلامت اجتماعی29 تیر 1401 · تهران