چکیده مقاله
گسترش شهرنشینی و پیچیدگی الگوهای توسعه شهری در کلان شهرها، ضرورت ارتقای روش های برنامه ریزی کاربری زمین را بیش از پیش آشکار کرده است در سال های اخیر، هوش مصنوعی به عنوان ابزاری توانمند در تحلیل داده های حجیم، پیش بینی الگوهای رشد و پشتیبانی از تصمیم گیری شهری مطرح شده است هدف این پژوهش، ارزیابی نقش هوش مصنوعی در بهبود فرآیند برنامه ریزی کاربری زمین در کلان شهرها و بررسی میزان کارآمدی الگوریتم های یادگیری ماشین و شبکه های عصبی در تحلیل الگوهای مکانی–فضایی است روش تحقیق مبتنی بر ترکیبی از مرور نظام مند ادبیات، تحلیل داده های مکانی و آزمون کارایی مدل های مبتنی بر هوش مصنوعی در پیش بینی تغییرات کاربری زمین می باشد یافته ها نشان می دهد هوش مصنوعی با کاهش خطاهای انسانی، افزایش سرعت پردازش اطلاعات و قابلیت تحلیل چندبعدی داده ها، می تواند دقت و اثربخشی برنامه ریزی کاربری زمین را به طور چشمگیری ارتقا دهد همچنین، کاربرد الگوریتم هایی مانند Random Forest، شبکه های عصبی عمیق DNN و مدل های پیش بینی مکانی می تواند کمک شایانی به انتخاب بهینه کاربری ها، کنترل گسترش افقی شهر و مدیریت منابع شهری نماید نتیجه گیری پژوهش بیانگر آن است که ادغام هوش مصنوعی با سامانه های اطلاعات مکانی GIS و داده های سنجش ازدور، رویکردی آینده نگر برای مدیریت زمین در کلان شهرها بوده و می تواند به تصمیم سازی دقیق تر، پایدارتر و سازگار با نیازهای جمعیتی و محیطی منجر شود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�دوی بردسیری، بهاره،1404،ارزیابی نقش هوش مصنوعی در بهبود برنامه ریزی کاربری زمین در کلان شهرها،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم12 آذر 1404 · بوشهر