چکیده مقاله
پرورش خلاقیت و تفکر انتقادی از مولفه های بنیادین نظام آموزشی کارآمد در عصر دانایی محسوب می شود این دو توانایی نه تنها زمینه ساز رشد فردی و اجتماعی دانش آموزان اند، بلکه نقش کلیدی در تربیت نیروی انسانی توانا برای حل مسئله، تصمیم گیری آگاهانه و نوآوری دارند در نظام های آموزشی سنتی، تمرکز بیش از حد بر حافظه و تکرار مطالب باعث کاستن از توان تفکر خلاق و انتقادی می شود، در حالی که نظام های آموزشی نوین بر تعامل، گفت وگو، و یادگیری مبتنی بر مسئله تاکید دارند پژوهش های متعدد نشان داده اند که به کارگیری روش های تدریس فعال، فرصت تجربه و خطا، و تقویت خودباوری در محیط یاددهی–یادگیری، تاثیر مستقیم بر شکوفایی خلاقیت و رشد تفکر انتقادی دارد همچنین نقش معلمان در ایجاد فضای باز فکری، تشویق به پرسشگری و احترام به دیدگاه های متفاوت، از عوامل اصلی در شکل گیری این توانایی هاست برنامه درسی باید به جای انتقال اطلاعات، زمینه رشد شناختی و هیجانی دانش آموزان را فراهم کند تا آنان بتوانند با نگاهی انتقادی به مسائل بنگرند و با تفکر خلاق راه حل های نو بیابند بازنگری در سیاست های آموزشی، طراحی فعالیت های کارمحور و فراهم سازی فرصت های میان رشته ای در مدارس، از راهکارهای موثر برای تحقق این هدف است در مجموع، پرورش خلاقیت و تفکر انتقادی نیازمند تغییر رویکرد از آموزش صرف به یادگیری معنا دار و تاملی است که در آن، معلم نقش هدایت گر و تسهیل کننده داشته باشد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
مرادی، مهین و محمدی نوره، بهاره و امین زاده، فریبا و روزبه، میترا،1404،پرورش خلاقیت و تفکر انتقادی در نظام آموزشی،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم12 آذر 1404 · بوشهر