چکیده مقاله
تفکر انتقادی به عنوان یکی از مهم ترین مهارت های قرن بیست ویکم، نقشی اساسی در توانمندسازی فردی، اجتماعی و حرفه ای دانش آموزان ایفا می کند در این میان، مدرسه و معلم به عنوان دو رکن اصلی نظام آموزشی، جایگاهی تعیین کننده در شکل گیری، تقویت و نهادینه سازی این نوع تفکر دارند مدرسه نه تنها محیطی برای انتقال دانش، بلکه فضایی برای پرورش مهارت های شناختی سطح بالا، از جمله تحلیل، ارزیابی، استدلال و قضاوت منطقی است معلم نیز به عنوان هدایت گر فرایند یاددهی–یادگیری، می تواند با رویکردهای آموزشی نوین، شیوه های تدریس فعال و ایجاد فضای گفت وگو محور، دانش آموزان را به پرسشگری، تفکر مستقل و بررسی نقادانه اطلاعات سوق دهد این پژوهش با رویکردی تحلیلی–توصیفی به واکاوی نقش مدرسه و معلم در پرورش تفکر انتقادی می پردازد و نشان می دهد که عواملی نظیر جو آموزشی مدرسه، برنامه درسی منعطف، روش های ارزشیابی فرایندمحور، تعامل مثبت معلم و دانش آموز و الگو بودن معلم در تفکر نقادانه، تاثیر مستقیمی بر رشد این مهارت دارند یافته ها حاکی از آن است که مدارسی که فرهنگ یادگیری فعال و مشارکتی را ترویج می دهند و معلمانی که نقش تسهیل گر یادگیری را بر عهده می گیرند، بیش از سایرین در پرورش تفکر انتقادی موفق عمل می کنند در نهایت، توجه نظام مند به آموزش معلمان، بازنگری در برنامه های درسی و ایجاد بسترهای حمایتی در مدرسه می تواند زمینه ساز تربیت نسلی آگاه، خلاق و مسئولیت پذیر باشد که توانایی تحلیل مسائل پیچیده و تصمیم گیری آگاهانه را داراست
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�حمنی، حمید و اسدی، لیلی،1404،واکاوی نقش مدرسه و معلم در پرورش تفکر انتقادی،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم12 آذر 1404 · بوشهر