چکیده مقاله
دانشمندان علوم شناختی، تربیتی و فناوری اطلاعات، با علاقه فراوان به بررسی تاثیرات هوش مصنوعی بر شناخت انسان پرداخته اند این مطالعات نشان می دهند که تعامل انسان و ماشین در محیط های یادگیری هوشمند، می تواند منجر به شکل گیری نوع جدیدی از خلاقیت «توزیع شده» شود که در آن محصول نهایی حاصل همکاری ذهن انسان و قدرت پردازش ماشین است این دیدگاه، خلاقیت را از یک ویژگی صرفا درونی فرد به یک پدیده تعاملی و سیستمی تغییر می دهد و افق های جدیدی را برای پژوهش می گشاید مسیر ورود به بحث اصلی مقاله، نیازمند تبیین چارچوب های نظری است که بر پایه آن ها می توان رابطه میان هوش مصنوعی و خلاقیت را تحلیل کرد رویکردهای مختلفی از دیدگاه های تکنولوژیک تا دیدگاه های انسان گرایانه وجود دارد دیدگاه های تکنولوژیک بر توانایی های فنی و قابلیت های الگوریتمی هوش مصنوعی تمرکز دارند و آن را به عنوان عاملی برای ارتقای کارایی و اثربخشی آموزش می بینند در مقابل، دیدگاه های انسان گرایانه بر ابعاد انسانی، اخلاقی و اجتماعی این فناوری تاکید دارند و نگران کاهش نقش انسان و عواطف انسانی در فرآیند خلاقیت هستند در این مقاله، تلاش می شود با نگاهی انتقادی و متوازن، ابعاد مختلف این دیدگاه ها بررسی شود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�رخشانی فر، فاطمه و فتوحی مهربانی، معصومه و عطار، زهرا و باقرزاده میاندوآب، اشرف،1404،بررسی اثرات هوش مصنوعی بر شناخت یادگیری هوشمند مدارس،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم12 آذر 1404 · بوشهر