چکیده مقاله
این پژوهش با هدف بررسی تاثیر سبک مدیریت دانش آموزمحور بر جنبه های مختلف یادگیری و رفتار دانش آموزان انجام شده است در این رویکرد، معلم نقش هدایت گر و تسهیل کننده دارد و دانش آموزان به عنوان اعضای فعال در تصمیم گیری های آموزشی و انضباطی مشارکت می کنند پژوهش حاضر بر پایه نظریه های یادگیری سازنده گرایی و خودتعیین گری طراحی شده و تلاش دارد رابطه ی میان استفاده از این سبک مدیریتی و مجموعه ای از متغیرهای تحصیلی و روان شناختی را تبیین کند بر اساس فرضیه های تدوین شده، انتظار می رود مدیریت دانش آموزمحور موجب افزایش کیفیت یادگیری، انگیزش درونی، خلاقیت و احساس مسئولیت در دانش آموزان شود و هم زمان رفتارهای منفی، اضطراب تحصیلی و بی نظمی های کلاسی را کاهش دهد همچنین، این سبک می تواند احساس تعلق به مدرسه و مهارت های ارتباطی و تعامل اجتماعی را تقویت کند نتایج حاصل از تحلیل مبانی نظری و مرور پژوهش های پیشین نشان می دهد که تمرکز بر استقلال، مشارکت و احترام متقابل، از طریق برانگیختن توانایی های درونی فراگیران، اثربخشی آموزش را افزایش می دهد و کلاس را به محیطی پویا و حمایتی تبدیل می سازد بر این اساس، پیشنهاد می شود سیاست های آموزشی و برنامه های تربیت معلم بر گسترش الگوی دانش آموزمحور تمرکز یابد تا نظام آموزش کشور در جهت رشد همه جانبه ی فراگیران و ایجاد مدارس یادگیرنده گام بردارد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
قصابی کهنه قوچان، پوریا و سجادی نسب، سیده روجیار و انصاری، محمد و قیصر نژاد چیرانی، سمیه،1404،بررسی اثربخشی سبک یادگیرنده محور در مدیریت کلاس درس،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم12 آذر 1404 · بوشهر