چکیده مقاله
در دهه های اخیر، رویکردهای نوین آموزشی با تاکید بر یادگیرنده محوری، تعامل اجتماعی و ساخت فعال دانش، جایگزین روش های سنتی و معلم محور شده اند یکی از موثرترین این رویکردها، یادگیری مشارکتی است که با درگیر ساختن دانش آموزان در فعالیت های گروهی هدفمند، زمینه ای برای یادگیری عمیق، پایدار و معنادار فراهم می سازد این شیوه یادگیری بر تعامل مثبت، مسئولیت پذیری فردی و گروهی، گفت وگوی آموزشی و حل مسئله مشترک استوار است و می تواند نقش بسزایی در ارتقای سطح یادگیری شناختی، مهارتی و نگرشی دانش آموزان ایفا کند پژوهش ها نشان می دهد که یادگیری مشارکتی نه تنها موجب افزایش پیشرفت تحصیلی می شود، بلکه مهارت های اجتماعی، تفکر انتقادی، خودتنظیمی و اعتمادبه نفس یادگیرندگان را نیز تقویت می کند با وجود این ظرفیت ها، هنوز در بسیاری از کلاس های درس، این رویکرد به صورت نظام مند و اثربخش به کار گرفته نمی شود هدف این نوشتار، تبیین نقش یادگیری مشارکتی در ارتقای سطح یادگیری دانش آموزان، بررسی مبانی نظری آن و پرداختن به ضرورت استفاده آگاهانه از این رویکرد در نظام آموزشی است نتایج بررسی های نظری و مطالعات پیشین حاکی از آن است که به کارگیری اصول صحیح یادگیری مشارکتی می تواند کیفیت یاددهی–یادگیری را به صورت معناداری بهبود بخشد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
فراغت، لیلا و کشاورز، طاهره و پاده بان، فاطمه و کریمی پارسا، فاطمه و زهرائی، نرگس،1404،نقش یادگیری مشارکتی در ارتقای سطح بادگیری دانش آموزان،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم12 آذر 1404 · بوشهر