چکیده مقاله
تربیت اجتماعی و سیاسی در دهه های اخیر به یکی از بنیادی ترین محورهای برنامه های درسی و تربیتی تبدیل شده است و بسیاری از نظام های آموزشی آن را پیش شرط شکل گیری شهروندی فعال، مشارکت جو و مسئول می دانند مسئله اصلی پژوهش حاضر این است که آیا تقویت ساحت تربیت اجتماعی و سیاسی – شامل مولفه هایی چون مشارکت جویی، تعامل اجتماعی، آگاهی مدنی، گفت وگوی سازنده و تفکر انتقادی – می تواند به رشد مسئولیت پذیری دانش آموزان در مدرسه منجر شود هدف پژوهش بررسی عمق و کیفیت این رابطه و تحلیل سازوکارهای تاثیرگذاری آن است این مطالعه با روش توصیفی–پیمایشی و با بهره گیری از نمونه ای ۳۰۰ نفره از دانش آموزان دوره متوسطه انجام شد ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه مسئولیت پذیری و مقیاس تربیت اجتماعی–سیاسی بود که روایی و پایایی مناسبی داشتند تحلیل داده ها با روش همبستگی و رگرسیون نشان داد میان تربیت اجتماعی–سیاسی و مسئولیت پذیری رابطه مثبت و معنادار وجود دارد و مولفه های مشارکت جویی و گفت وگوی انتقادی بیشترین نقش را در تبیین مسئولیت پذیری بر عهده دارند نتیجه پژوهش نشان می دهد که توجه به تربیت اجتماعی–سیاسی در مدرسه نه تنها بخشی از وظایف آموزشی، بلکه ضرورتی برای ارتقای کیفیت زیست اجتماعی کودکان و نوجوانان است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
ولی نژاد، زهرا و ولی نژاد، طاهره،1404،بررسی تاثیر ساحت تربیت اجتماعی و سیاسی بر مسئولیت پذیری دانش آموزان درمدرسه،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم12 آذر 1404 · بوشهر