چکیده مقاله
پژوهش حاضر با هدف بررسی مولفه های سبک هندی در غزلیات شیون فومنی وبیدل دهلوی انجام شده و با تکیه بر منابع کتابخانه ای و به روش توصیفی تحلیلی نگارش یافته است در این مطالعه، ابتدا ویژگی های کلی سبک هندی همچون خیال پردازی های پیچیده، مضامین بدیع، تراکم استعاره ها و تشبیه های دور، تعقید معنایی و زبانی، و گرایش به تاملات عرفانی و فلسفی مرور شده است سپس غزلیات بیدل بر پایه این شاخصه ها تحلیل گردیده تا نمودهای خاص این سبک در آثار او آشکار شود نتایج نشان می دهد که بیدل دهلوی با بهره گیری گسترده از شبکه های معنایی چندلایه، ابهام هنری، ترکیبات نو، و تصویرسازی های انتزاعی، یکی از کامل ترین و پیچیده ترین تجلیات سبک هندی را در شعر فارسی رقم زده است همچنین یافته ها نشان می دهد که در غزلیات بیدل، تلفیق تاملات عرفانی با صور خیال بدیع و ناپیدا، سبب شکل گیری زبانی فشرده، چندمعنایی و رمزآلود شده که خوانش آن نیازمند دقت و تامل بسیار است این پژوهش ثابت می کند که بیدل نه تنها ادامه دهنده جریان سبک هندی است، بلکه آن را به مرحله ای از پختگی و پیچیدگی هنری رسانده که او را در جایگاهی ممتاز میان شاعران این سبک قرار می دهد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�وری، حبیب اله،1404،مولفه های سبک هندی در غزلیات شیون فومنی و بیدل دهلوی،اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم12 آذر 1404 · بوشهر