چکیده مقاله
مدیریت منابع آب به عنوان یکی از چالش های بنیادین تمدن های بشری، در طول تاریخ نقشی تعیین کننده در شکوفایی یا زوال جوامع داشته است این پژوهش با روش توصیفی تحلیلی و رویکرد تطبیقی، به واکاوی راهکارهای مدیریت آب در جوامع باستان با تمرکز بر تمدن های میان رودان و ایران کهن و مقایسه آن با آموزه های زیست محیطی قرآن کریم می پردازد یافته های باستان شناختی نشان می دهد که جوامع کهن با اتکا به سازه های پیچیده مهندسی نظیر قنات ها و سدهای انحرافی، توانستند با محیط های خشک سازگاری یابند و نظامی مبتنی بر بهره برداری مدیریت شده ایجاد کنند در سوی دیگر، قرآن کریم با ترسیم «آب» به عنوان مایه حیات و نعمتی الهی، الگویی اخلاق مدار برای مواجهه با منابع طبیعی ارائه می دهد که بر سه محور اساسی استوار است: پرهیز از اسراف و تبذیر، رعایت عدالت در توزیع و حق آبه ها، و مسئولیت پذیری انسان به عنوان «خلیفه» در پاسداری از زیست بوم نتایج این بررسی نشان می دهد که اگرچه تمدن های باستان در بهره گیری از ابزارهای فنی سرآمد بودند، اما آموزه های قرآنی با پیوند زدن مدیریت فنی به نظام ارزشی و اخلاقی، رویکردی جامع تر و پایدارتر برای حکمرانی آب ارائه می کنند این پژوهش نتیجه می گیرد که تلفیق دانش بومی و مهندسی باستان با اصول زیست محیطی قرآن، راهکاری راهبردی برای مواجهه با بحران های آبی معاصر است؛ چرا که قرآن علاوه بر تاکید بر جنبه های فنی، با اصلاح نگرش انسان نسبت به ماهیت نعمت آب، زمینه را برای حفاظت بلندمدت از این سرمایه حیاتی فراهم می سازد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
ناصری، علی،1405،مقایسه مدیریت منابع آب درجوامع باستان باآموزه هاب زیست محیطی قرآن،دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم،بوشهر
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین همایش بین المللی تحولات نوین در نظام های آموزشی، تربیتی، روانشناسی، مهارت آموزی و مهارت محوری با محوریت آموزش و پرورش در هزاره سوم26 اردیبهشت 1405 · بوشهر