چکیده مقاله
در عصر دیجیتال، تصویرسازی تبلیغاتی معاصر با چالشی دوگانه روبروست: از یک سو نیاز به نوآوری سریع و از سوی دیگر، بحران هویت بصری ناشی از غلبه الگوهای جهانی این پژوهش با رویکردی توصیفی تحلیلی، به امکان سنجی بهره گیری از هوش مصنوعی مولد Generative AI به عنوان ابزاری نوین برای تلفیق نمادها و عناصر زیبایی شناختی نگارگری سنتی ایران در تصویرسازی تبلیغات مدرن می پردازد مساله اصلی، چگونگی ایجاد یک پل مفهومی و فنی میان دو جهان ظاهرا متضاد است: یکی هنر عرفانی، ایده آل گرا و سرشار از رمزگان فرهنگی، و دیگری فناوری ای که بر پایه داده های انبوه و الگوریتم های پیچیده عمل می کند این مقاله، بدون ارائه مستقیم تصاویر، فرآیند “مهندسی پرامپت” Prompt Engineering را به عنوان روش شناسی کلیدی برای هدایت هوش مصنوعی به سمت درک و بازآفرینی عناصر سبکی نگارگری—همچون پرسپکتیو مقامی، رنگ های تخت، و فرم های اسلیمی—واکاوی می کند یافته های نظری نشان می دهد که موفقیت این تلفیق، بیش از آنکه به قدرت پردازشی هوش مصنوعی وابسته باشد، به عمق دانش طراح از مبانی نظری هنر ایرانی و توانایی او در ترجمه این دانش به دستورهای متنی دقیق بستگی دارد در نهایت، این پژوهش استدلال می کند که هوش مصنوعی نه تنها جایگزین طراح نیست، بلکه نقش او را به یک “کیوریتور فرهنگی” و “استراتژیست بصری” ارتقا می دهد که می تواند هویتی منحصربه فرد و معنادار برای برندها خلق کند
کلیدواژهها
نویسندگان
یاس جاجان پور
دانشجوی کارشناسی گرافیک، گروه هنر، دانشکده فرهنگ، دانشگاه علم و فرهنگ، تهران، ایران
زهرا حسین نژاد
استادیار، مدیر گروه ارتباط تصویری و عضو هیئت علمی، دانشگاه علم و فرهنگ، تهران، ایران
رزومه علمی کاربران
درباره سیویلیکاتبلیغات در سیویلیکاآمار علمی ایرانتقویم علمی ایرانداده کاوی مقالاتطرح های پژوهشی
شیوه ارجاع
در صورتی که می خواهید در اثر پژوهشی خود به این مقاله ارجاع دهید، به سادگی می توانید از عبارت زیر در بخش منابع و مراجع استفاده نمایید: جاجان پور، یاس و حسین نژاد، زهرا،1404،امکان سنجی تصویرسازی تبلیغات معاصر با استفاده از هوش مصنوعی و نمادهای نگارگری سنتی،نهمین کنفرانس بین المللی پژوهش های کاربردی در علوم و مهندسی،https://civilica.com/doc/2606441
ارائهشده در
مجموعه مقالات نهمین کنفرانس بین المللی پژوهش های کاربردی در علوم و مهندسی7 اسفند 1404