چکیده مقاله
ایمپلنت های پزشکی در دهه های اخیر به عنوان یکی از پرکاربردترین فناوری های درمانی مطرح بوده اند با وجود پیشرفت های چشمگیر در طراحی و ساخت این ابزارها، همچنان مشکلاتی چون شکستگی، سایش و نیاز به جراحی مجدد برای تعویض یا ترمیم وجود دارد این پژوهش رویکردی نوین را معرفی می کند که در آن از نانوربات های زیستی برای ایجاد قابلیت خودترمیمی در ایمپلنت ها بهره گرفته می شود ایده اصلی این است که در هنگام بروز ترک یا آسیب، نانوربات های فعال شونده در سطح ایمپلنت تحریک شده و با آزادسازی مواد زیستی یا بازآرایی ساختاری، بخش آسیب دیده را ترمیم می نمایند روش پیشنهادی می تواند با استفاده از حسگرهای میکروسکوپی برای شناسایی آسیب و تحریک نانوربات ها تکمیل شود این مقاله ضمن مرور مطالعات پیشین، مدل پیشنهادی برای پیاده سازی چنین سامانه ای را ارائه کرده و مزایا و چالش های پیش رو را مورد بحث قرار می دهد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
در صورتی که می خواهید در اثر پژوهشی خود به این مقاله ارجاع دهید، به سادگی می توانید از عبارت زیر در بخش منابع و مراجع استفاده نمایید: اسدی، محمدجواد و اسدی، رضا،1404،ایمپلنت های هوشمند خودترمیم شونده با استفاده از نانوربات های زیستی،نهمین کنفرانس بین المللی پژوهش های کاربردی در علوم و مهندسی،https://civilica.com/doc/2606384
ارائهشده در
مجموعه مقالات نهمین کنفرانس بین المللی پژوهش های کاربردی در علوم و مهندسی7 اسفند 1404